Τα όρνεα…


Οι προσπάθειες εύρευσης εργασίας στον πεθαμένο κατασκευαστικό κλάδο, σε φέρνουν μπροστά σε πολλά διασκεδαστικά ευτράπελα, και άλλα, που απλά σε κάνουν να τσαντίζεσαι….

Αυτή τη στιγμή το μόνο που κινείται στο χώρο είναι τα κτηματομεσιτικά, και τα φωτοβολταϊκά.

Η πρώτη κατηγορία είναι και η πιο ενδιαφέρουσα, γιατί έχουν μπει στο χώρο κάποιες πολυεθνικές εταιρίες, οι οποίες προφανώς με την κρίση έχουν μυριστεί εύκολο και γρήγορο χρήμα. Αρχίζουμε με την κλασική αγγελία στο ΤΕΕ, όπου αναζητάμε μηχανικούς, κυρίως νέους και πρόθυμους για συνεργασία. Ως εδώ καλά. Αφού σε καλέσουν για συνέντευξη, σε αφήνουν να περιμένεις στην ρεσεψιόν, όπου σε βάζουν να παρακολουθήσεις ένα βίντεο, για το πόσο φοβερή και τρομερή εταιρεία είναι, και τί τζίρο βγάζουν παγκοσμίως. Μετά σε βάζουν μέσα για συνέντευξη και σου αρχίζουν το παραμύθι : θα δουλεύεις σαν εξωτερικός συνεργάτης, θα μας δίνεις το μήνα ένα ποσό για ενοίκιο του χώρου, και για χρήση των πόρων μας, και από τις πωλήσεις που θα κάνεις θα κρατάμε ένα ποσοστό, της τάξης του 20%. Επίσης θα σου κάνουμε και κάποια σεμινάρια, τα οποία κανονικά τα πληρώνεις, αλλά αν το αποφασίσεις γρήγορα θα στα κάνουμε δωρεάν (το καροτάκι – κλασικό μαρκετίστικο κόλπο).

Πολύ ωραία, όλα αυτά ρε παιδιά, δηλαδή αν δεν πουλήσω τίποτα, απλά μου μένουν τα έξοδα έτσι; Εσείς πάντως δεν χάνετε με τίποτα.

Δεύτερη περίπτωση: με παίρνει τηλέφωνο ένας συνταξιούχος, ο οποίος από ότι φαίνεται με μια αναζήτηση στο διαδίκτυο έχει πάρει σχεδόν όλον τον κόσμο, που ψάχνει δουλειά αυτή την εποχή. Προσπαθεί να πουλήσει την επιχείρηση του, υπόσχεται ότι θα παρέχει την τεχνογνωσία του πάνω στα υλικά θερμομόνωσης, είναι σίγουρος ότι ο κλάδος θα επανακάμψει σύντομα τώρα με τον ενεργειακό κανονισμό και τις ανακαινίσεις, δίνει μαγαζί, εμπόρευμα και φορτηγάκι, όλα στην προνομιακή τιμή των 50.000€. Εδώ απλά γελάς πικρά, γιατί δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο….Παππούλη λάθος πόρτα κτύπησες….

Τρίτη περίπτωση, γνωστής μου: σε γραφείο σε επαρχιακή πόλη, που δούλευε μέχρι την αρχή της κρίσης – με «μπλοκάκι» φυσικά, τα αφεντικά της την αρχίζουν στο ψήσιμο, να την βάλουν συνέταιρο στην επιχείρηση, γιατί την έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, και είναι πολύ ευχαριστημένοι μαζί της. Αν βάλει 100.000 ευρώ, θα πάρει μερίδιο θα κάνουν εταιρεία, και θα έχει μερίδιο από τις πολυκατοικίες που έχουν ατέλειωτες και απούλητες ακόμα. Η κοπέλα φυσικά δεν τα έχει, αλλά οι γονείς της έχουν το εφάπαξ, δημόσιοι υπάλληλοι γαρ, γιατί να μην το δώσουν να βοηθήσουν το παιδί στο ξεκινήμα του, έτσι; Αλλά ευτυχώς πάει πρώτα σε δικηγόρο, να της εξηγήσει, τα διαδικαστικά. Η συγκεκριμένη δικηγόρος τυγχάνει να ξέρει τους μελλοντικούς συνεταίρους, οπότε ενημερώνει ότι πάνε για φούντο, και έχουν φεσώσει όλη την αγορά, και να μην κάνει καμιά βλακεία να τους δώσει χρήματα, γιατί δεν πρόκεται να τα ξαναδεί, και θα βρεθεί και φεσωμένη. Επίσης στο προσχέδιο του συμβολαίου, που είχανε συντάξει, αν και «συνεταίρος», ουσιαστικά δεν χρειαζόταν η γνώμη της για να λαμβάνονται οι αποφάσεις. Ακόμα τρέχει, περιττό να πω….άνεργη βέβαια, αλλά τουλάχιστον δεν μπήκε φυλακή.

Τέταρτη περίπτωση: μια κυρία που συστήνεται σαν τοπογράφος μηχανικός, στέλνει μηνύματα στο κινητό, και σε ενημερώνει ότι ψάχνει συνεργάτες για ένα επιχειρηματικό project, στο οποίο συνεργάζεται. Καταλαβαίνω ότι πρόκειται για μια ακόμα μπαρούφα, παρόλα αυτά από περιέργεια, τη δεύτερη φορά που μου στέλνει, της απαντώ να μου στείλει ένα e-mail. Στο εισαγωγικό της γράμμα, αρχίζει τα δακρύβρεκτα ότι στον καιρό της κρίσης όλοι τα βγάζουμε δύσκολα πέρα (προσπάθεια να ταυτιστεί ο αναγνώστης μαζί της – επίσης κλασικό μαρκετίστικο κόλπο) και μου λέει ότι βρήκε τρόπο για να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση (όχι που δεν θα έβρισκε). Για αυτό με προσκαλεί σε σεμινάριο ενός – πολύ σπουδαίου και τρανού από ότι φαίνεται – αμερικανοϊάπωνα καθηγητή, ο οποίος έχει πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα, και μπορεί να σου διδάξει πώς να γίνεις υπερ-πλούσιος. Τελικά δεν λένε ψέματα, αυτοί το βρήκανε το κόλπο. Σε ότι αφορά τους υπόλοιπους είναι άλλη ιστορία….

Προφανώς όσο βουλιάζουμε σε αυτό το βάλτο, που λέγεται ύφεση, έχουμε να δούμε πολλά χαμερπή όντα ακόμα. Απλά δεν ξέρω αν θα έχουμε το κουράγιο να γελάμε…

Μικρούλης σύνδεσμος: http://wp.me/p1lzKi-40

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with: , ,
Αναρτήθηκε στις Αχτένιστα, Προβληματισμοί
5 comments on “Τα όρνεα…
  1. Ο/Η catalternative λέει:

    Το φαινόμενο με κομπίνες δυστυχώς δεν είναι καινούργιο …. Για το λόγου το αληθές απόλαυσε την «Ecole polytechinique» του Νίκου Τσιφόρου δια στόματος Γιάννης Μποσταντζόγλου 😀

    και

  2. Ο/Η Σεμίνα λέει:

    Δυστυχώς μπήκαν συμφέροντα και στον τομέα που αφορά τα φωτοβολταικα συστήματα, οπότε αμέσως καταστράφηκε ότι καλό είχαν να μας προσφέρουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.770 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ
Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: