Ο σύγχρονος Καιάδας του φιλελευθερισμού


Αναδημοσίευση από το blog Μόλις ξύπνησα.

Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν μια απλή σύμπτωση. Μόλις είχα παρακολουθήσει την ταινία του Anders Ronnow Klarlund «Πώς να ξεφορτωθούμε τους άλλους» (Δανία, 2008) και την επόμενη μέρα βρίσκω στο mailbox ένα κειμενάκι του Νικόλα Σεβαστάκη με τίτλο «Οι Περιττοί και οι Άξιοι». Στο καπάκι διαβάζω το κείμενο του ΚΙΜΠΙ «Η πίτα του Μάλθους» και πριν προλάβω να ξεφυλλίσω την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία σκάει στα μούτρα μου το κείμενο του Owen Jones “Βρετανία: Η εργατική τάξη πάει στην κόλαση. Το μυαλό μου κατευθείαν πηγαίνει σε μια βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου του Ζίγκμουντ Μπάουμαν «Ρευστοί καιροί – η εποχή της αβεβαιότητας»(Μεταίχμιο, 2009) που είχα γράψει πριν ενάμισι χρόνο για το Bookmarks, ενώ ξαφνικά έρχεται και η αναλαμπή του Ιδρύματος από τον Σκάι. Πώς συνδέονται όλα αυτά όμως;

  Σε κάποια απροσδιόριστη χρονική στιγμή (που μοιάζει όμως πολύ με το παρόν) η δανέζικη κυβέρνηση αποφασίζει να ξεφορτωθεί όλους τους μη παραγωγικούς-διαφορετικούς πολίτες της που αποδεδειγμένα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Μιλάμε για αλκοολικούς, πόρνες, ανέργους, αναπήρους, μετανάστες, τοξικομανείς και ό,τι άλλο δεν ταιριάζει σε μια παραγωγική φιλελεύθερη οικονομικά κοινωνία. Τους μαζεύουν σε προαύλια σχολείων και άλλους χώρους ώστε να τους ανακρίνουν και, με συνοπτικές διαδικασίες, να τους εξολοθρεύσουν κυριολεκτικά. Μάλιστα στις ανακρίσεις, αναλύουν όλο το ιστορικό τους, το κατά πόσο δεν τηρούσαν τις υποχρεώσεις τους, το πόσα χρήματα έχει πάρει ο καθένας από το κράτος και άλλα σχετικά οικονομικά δεδομένα που είναι πολύ γνώριμα στην Ελλάδα των δύο τελευταίων χρόνων. Η εμπνεύστρια του νόμου, γόνος καλή οικογενείας και αγανακτισμένη με όσους καταβρόχθισαν τους πόρους του κράτους, καταλαβαίνει κατόπιν εορτής τι πρόκειται να επακολουθήσει και αποφασίζει να σώσει αυτούς που με τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης (έτσι λέγονται τα κριτήρια για όσους θα εξαφάνιζαν οι δυνάμεις καταστολής) θα έπαιρναν το δρόμο της ανάκρισης. Βέβαια, ο κύβος είχε ήδη πέσει και το ποτάμι δεν γύριζε πίσω.

Μιλάμε για μια ακραία λύση που όμως, με τα σημερινά δεδομένα δεν θα πρέπει να μας φαίνεται τόσο ακραία. Ο κλινικός θάνατος δεν απέχει τόσο από τον ψυχικό θάνατο που έχει ήδη φέρει στην Ελλάδα και στον κόσμο όλο, η ανισοκατανομή της πίτας, αλλά και η περικοπή των επιδομάτων και των παροχών πρόνοιας. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα ένα πολύ σημαντικό ποσοστό (της τάξεως του 20-25%) των ανέργων που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση, έχει τάσεις και σκέψεις αυτοκτονίας. Η μελαγχολία αγγίζει τους μισούς ήδη. Και τα χειρότερα, όπως τουλάχιστον μας απειλούν οι κυβερνώντες, δεν έχουν έρθει ακόμα. Αυτό που πρέπει να κάνουμε σαν σωστοί πολίτες είναι να θυσιάσουμε το καθετί για να επιβιώσουμε. Στην ταινία χρησιμοποιούνται τρόποι ανάκρισης που φέρνουν τα θύματα στην κατάσταση του θύτη (απέναντι στο κράτος και στους συμπολίτες τους) ενεργοποιώντας τους περιβόητους κοινωνικούς αυτοματισμούς που προσπαθούν κάθε μέρα να ενεργοποιήσουν τα καθεστωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (π.χ. η ταλαιπωρία των πολιτών από τις απεργίες των Μέσω Μαζικής Μεταφοράς, από την απεργία των ταξί, από τις απεργίες των σκουπιδιάρηδων, από τις απεργίες των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, από τις απεργίες της ΔΕΗ, κ.τ.λ.).

Έναν παρόμοιο τρόπο ενοχοποίησης χρησιμοποίησε και ο χοντρόπετσος υπουργός με το γνωστό «Μαζί τα φάγαμε», τον ίδιο τρόπο χρησιμοποιεί και η καθεστωτική δημοσιογραφική ομάδα των μανδραβέληδων και δυστυχώς τον ίδιο τρόπο χρησιμοποιεί και η νέα σατιρική σειρά του ΣΚΑΪ με τον τίτλο «Το Ίδρυμα». Το Ίδρυμα υπόσχεται -μεταφορικά- να μας φέρει στον ίσιο δρόμο. Χρησιμοποιεί καρικατούρες του Έλληνα και πάντα στη χειρότερή του έκδοση. Από τον Έλληνα που παραβαίνει τον κάθε νόμο σαν ουρακοτάγκος ανεπίδεκτος μαθήσεως, ως τον Έλληνα που τεμπελιάζει, περιμένει το θαύμα και το μάννα εξ’ ουρανού χωρίς να κάνει τίποτα, τον Έλληνα που τα παίρνει και φοροδιαφεύγει κτλ. Ακόμα και για τους φοιτητές που κάνουν κατάληψη προτίμησε να δείξει ένα πρότυπο που καθόλου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Έδειξε έναν νεαρό που είχε γκέι συμπεριφορά και μια κοπέλα που έδειχνε χαζή και επαναλάμβαναν τα ίδια και τα ίδια. Μπορεί εμάς καθόλου να μην μας ενοχλεί ένας γκέι, αλλά στη συντηρητική Ελλάδα, το ότι ο φοιτητής που κάνει κατάληψη ταυτίζεται με γκέι και χαζογκόμενες, δημιουργεί άλλο ένα στερεότυπο – παρόλο που το στερεότυπο μέχρι τώρα ήταν πως τις καταλήψεις τις κάνουν οι αριστεροί, άπλυτοι και αδιάφοροι φοιτητές. Δεν πρέπει πάντως να ξεχνάμε πως όλα αυτά συμβαίνουν σε έναν βαθμό, δεν μπορούμε να θεωρήσουμε πως είμαστε όλοι αγγελούδια και πως ακόμα κι αν στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα δεν μας φαίνεται αστείο το Ίδρυμα, πολλοί Έλληνες κωμικοί έχουν χρησιμοποιήσει τα ίδια μέσα σε σάτιρα και επιθεωρήσεις και παλιότερα και πιο πρόσφατα. Στη δανέζικη ταινία το κράτος λαμβάνει άμεσα μέτρα εξόντωσης, στην ελληνική σειρά έρχεται το Ίδρυμα για να συνετίσει τους αμόρφωτους και άχρηστους Έλληνες.

Διαβάζοντας το κείμενο της ελληνικής έκδοσης της Le Monde Diplomatique για την βρετανική εργατική τάξη και τα γεγονότα των πρόσφατων ταραχών, βλέπουμε κάποιες παρόμοιες αναγνώσεις. Ο Owen Jones παραθέτει τα λόγια ενός επιφανούς δεξιού δημοσιογράφου:«Κάτι που αποκαλούνταν ευυπόληπτη εργατική τάξη έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Εκείνο που οι κοινωνιολόγοι αποκαλούσαν εργατική τάξη, στις μέρες μας συνήθως δεν εργάζεται καθόλου, αλλά συντηρείται από το κράτος πρόνοιας», γεγονός που δείχνει πόσο έχει διαβρωθεί από τα ΜΜΕ αλλά και από τον καπιταλισμό η έννοια της αλληλεγγύης και της ανθρώπινης αξίας. Μέσα στα πολλά αποκαλυπτικά όμως της ανάλυσης του Owen, τονίζει και τα παρακάτω που έχουν εξαιρετική σημασία, η οποία επιμελώς αποκρύπτεται από τα ΜΜΕ:«Είναι εύκολο να εξοργίσεις όσους είναι σε χαμηλά αμειβόμενες άχαρες δουλειές, με ισχυρισμούς ότι υπάρχουν απατεώνες που παίρνουν επιδόματα για να ζουν χωρίς να δουλεύουν – ακόμη και σε μια χώρα όπου οι σχετικές με την πρόνοια δαπάνες κοστίζουν 1,2 δις λίρες στερλίνες, έναντι των 70 δις της φοροδιαφυγής, κυρίως εκ μέρους των μεγάλων επιχειρήσεων. Όμως αυτές οι ταραχές θα προκαλέσουν ακόμα βαθύτερους διχασμούς στις κοινότητες της εργατικής τάξης, αποσπώντας την προσοχή από τα ολοένα διογκούμενα πακέτα αμοιβών των πλουσίων».

Οι αναγωγές στα ελληνικά πράγματα μπορούν να γίνουν με το φορολογικό σχέδιο που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Αφού πρώτα όλοι κατηγορούμαστε για φοροδιαφυγή, έρχεται να κουτσουρευτεί κάθε έννοια κράτους πρόνοιας, κουτσουρεύονται τα επιδόματα και οι φοροαπαλλαγές ακόμα και σε σημαντικά πράγματα όπως οι ιατρικές δαπάνες. Ταυτόχρονα φορολογούνται ακόμα και τα επιδόματα ανεργίας, ενώ η επιπλέον φορολογική επιβάρυνση είναι σχεδόν ίδια σε ένα εισόδημα της τάξεως των 8000 ευρώ όσο και σε ένα ετήσιο εισόδημα των 200.000 ευρώ! Για να γίνει όμως αυτό αποδεκτό, θα πρέπει όλοι να έχουν πειστεί πως όλοι κλέβουμε, πως δεν μπορούμε να έχουμε ένα σπάταλο κράτος και άλλα τέτοιες καραμέλες. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζει η κυβέρνηση πως θα πληρώσουμε όλοι ενώ όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν γίνονται παρίες σε συγγενείς τους, μελαγχολούν, αυξάνονται οι άστεγοι και οι άνεργοι ιλιγγιωδώς και σε τελική ανάλυση οι απόβλητοι της κοινωνίας, όπως τους χαρακτηρίζει ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν περιθωριοποιούνται και γίνονται άνθρωποι φαντάσματα. Από τους μετανάστες που έφυγαν από χώρες που οι δυτικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις διέλυσαν και πλέον δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω, μέχρι και τους δικούς μας μορφωμένους νέους που πλέον δεν χρειάζονται στην χώρα που βρίσκεται σε ύφεση. Πρέπει τώρα κι αυτοί να γίνουν μετανάστες ή να εργαστούν σε κάποια άσχετη με την επιστήμη τους εργασία και κάποια μέρα να βρεθούν σε αυτό το διάκενο του τόπου και του χρόνου – παρόμοιο με αυτό που βρέθηκε ο Τομ Χανκς στην ταινία The Terminal, όχι για κάποιους μήνες αλλά για πάντα.

Ο ΚΙΜΠΙ στο τελευταίο του άρθρο αναφέρει πως: «Υπήρξε ένας άνθρωπος που από την πρώτη ακμή του καπιταλισμού, στα τέλη του 18ου αιώνα, αμφισβήτησε τη γραμμική σχέση προόδου – μεγέθυνσης – ευημερίας στον γενναίο, νέο κόσμο της αγοράς και του κέρδους. Ο Τόμας Ρόμπερτ Μάλθουςαντιπαράθεσε στην αισιοδοξία των φιλελεύθερων οικονομολόγων και στον «Πλούτο των εθνών» του Άνταμ Σμιθ το δυσοίωνο όραμά του για τη φτώχεια των εθνών. Στο έργο του «Δοκίμιο για την αρχή του πληθυσμού» εξέθεσε τη γενική ιδέα του ότι επειδή ο πλούτος των εθνών, η παραγωγή τροφίμων και πρώτων υλών αυξάνεται με αριθμητική πρόοδο, ενώ ο πληθυσμός αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, το σύστημα «στομώνει». Αδυνατεί να θρέψει όλους τους ανθρώπους. Αλλά, ευτυχώς, έλεγε ο Μάλθους, έρχονται οι τέσσερις Ιππότες της Αποκάλυψης, ο πόλεμος, οι αρρώστιες, το έγκλημα και η ανηθικότητα, και διορθώνουν την ανισορροπία, «καθαρίζοντας» όσους περισσεύουν. Κατά προτίμηση, τους «υπανθρώπους» του πληθυσμού: τους φτωχούς, τους αμόρφωτους, τους μαύρους…». Και συνεχίζει περιγράφοντας γλαφυρά τα παραπάνω αφού πρώτα μας ενημερώσει πως η πίτα παραμένει η ίδια για το προνομιούχο 1% του πληθυσμού: «Οι άνεργοι περισσεύουν, καθώς τα επιδόματα μπαίνουν στη λαιμητόμο της λιτότητας. Το ίδιο κι όσοι αδυνατούν να παρακολουθήσουν τον μαραθώνιο της διά βίου κατάρτισης και επανακατάρτισης, να προλάβουν το τεχνολογικό σπριντ των επιχειρήσεων. Περισσεύουν κι οι φτωχοί, καθώς τα προνοιακά επιδόματα μπαίνουν στο εργαστήριο του «εξορθολογισμού», με τάση να καταργηθούν, γιατί συντηρούν «τεμπέληδες» και «νωθρούς» ανθρώπους. Περισσεύουν κι οι ηλικιωμένοι, που έχουν την επιλογή ή να δουλεύουν μέχρι βαθέος γήρατος ή να πέσουν στον Καιάδα ενός ισχνού συνταξιοδοτικού συστήματος. Περισσεύουν κι οι νέοι, που, αφού δεν τους χωράει η Ελλάδα ή η Ευρώπη, καλό θα είναι να μεταναστεύσουν στους νέους αναπτυξιακούς παραδείσους που ανακαλύπτει το κεφάλαιο. Περισσεύουν ολόκληρες χώρες που πνίγονται σε ωκεανούς χρεών προς τη διεθνή τοκογλυφία και πρέπει να υπάρχουν όσο να τα αποπληρώνουν, σε χρήμα ή σε είδος, κουρεμένα ή ακούρευτα. Περισσεύει και η εθνική κυριαρχία, μια επικίνδυνη ελευθερία σε χώρες επιρρεπείς σε δημοσιονομικές ανισορροπίες και ελλείμματα. Περισσεύει και η δημοκρατία, μια περιττή πολυτέλεια για κοινωνίες που αδυνατούν να τη συγχρονίσουν στις ανάγκες των αγορών. Περισσεύουν ακόμη και ολόκληρες ήπειροι, όπως η Αφρική, με δεκάδες χώρες εκτός αναπτυξιακού άτλαντα, σ’ έναν αργό θάνατο από πόλεμο, αρρώστια, εγκληματικότητα και ανηθικότητα. Γιατί, οι κατά Μάλθους Τέσσερις Ιππότες της Αποκάλυψης επιστρατεύονται κι αυτή τη φορά για να υπηρετήσουν το νέο σχέδιο καπιταλιστικής «προόδου» και ανακατανομής της πίτας σε όλο και λιγότερους δικαιούχους».

Την επόμενη μέρα δημοσιεύτηκε και το άρθρο του Νικόλα Σεβαστάκη στο ίδιο μήκος κύματος: «Η ελλειμματική ζωή οφείλεται, λοιπόν, στους πλεονάζοντες. Όπως η καταβύθιση του κόσμου της εργασίας χρεώνεται στους απαράσκευους και στους ανεπρόκοπους. Κοντολογίς, ο μηδενισμός οφείλεται στα μηδενικά και η ακρίβεια στους «τσαμπατζήδες»: αυτή η βαθιά πρωτόγονη «σκέψη» επιστρέφει από τους καιρούς του Χέρμπερτ Σπένσερ και τα εγχειρίδια των βικτωριανών αστών για τις επικίνδυνες τάξεις, αυτή η σκέψη-κάτεργο φαίνεται να εμπνέει για τα καλά τους συστημικούς λόγους του έτους 2011» και «Η ωμότητα επιστρέφει. Χωρίς φυσικά να έχει φύγει πραγματικά ποτέ. Επιστρέφει ως κυνικός ωφελιμισμός και κοινωνικός δαρβινισμός. Το σέρβις των κουρασμένων μηχανών προϋποθέτει τη βίαιη ή κλιμακωτή έξωση όλων όσων δεν ανταποκρίνονται στις πολλαπλές δοκιμασίες αντοχής και στα αλλεπάλληλα τεστ αξιοπιστίας.» Μετά από όλα αυτά κλείνει το κείμενό του παρατάσσοντας μια δυνατή λύση: «Ο αντιδημοκράτης Νίτσε στον καιρό του το είχε καταλάβει: ο σοσιαλισμός, έλεγε, είναι μια «αντι-φύση», συνιστά, με έναν τρόπο, τη συνηγορία των «αποτυχημένων». Το έλεγε για να κατακεραυνώσει τον αντίπαλο σήμερα όμως μπορούμε να δώσουμε ένα άλλο νόημα σε αυτή τη σκανδαλώδη συκοφαντία. Να πάρουμε πάνω μας τη ρετσινιά εξηγώντας σε όλους τους τόνους ότι η ισότητα και η ελευθερία προέχουν έναντι όλων των «ικανοτήτων» και των «προσόντων». Η αξιοπρέπεια των ανθρώπινων προσώπων είναι το ηθικοπολιτικό θεμέλιο μιας διαφορετικής ορθολογικότητας, ενός εγκάρδιου κοινωνικού Λόγου που καμιά σχέση δεν έχει φυσικά με την περιβόητη κοινή λογική των επιφυλλιδογράφων μας…».

Είναι σαφές πως με όλα τα παραπάνω έχουμε μια λεπτομερή περιγραφή της εξαθλίωσης του περιθωρίου και όσων δεν χωρούν στην κοινωνία μας. Είναι σαφής και η μανιώδης προσπάθεια που γίνεται από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης να μας πείσουν ότι αν προσπαθήσουμε πολύ και σωστά θα τα καταφέρουμε. Είναι όμως και σαφές, στις χιλιάδες ανθρώπων που δουλεύουν δωδεκάωρα σε κάθε γωνιά του κόσμου ότι δεν έχουν δοθεί ίσες ευκαιρίες, ότι δεν είναι δυνατό σε έναν τόσο άνισο κόσμο να δοθούν και ότι αν δεν φροντίσουμε για τους αδύναμους τότε ο επόμενος κρίκος θα είμαστε εμείς, είτε άμεσα σαν μη προνομιούχοι, είτε δεχόμενοι την οργή του εξαθλιωμένου πλήθους. Αν κάποιος σήμερα δεν κλέψει, δεν έχει γνωριμίες, δεν κάνει δουλειές κάτω από το τραπέζι και δεν έχει τύχη να κάνει τη σωστή κίνηση τη σωστή στιγμή, δεν πρόκειται να γίνει πλούσιος. Αν δεν θέλουμε να αφήσουμε τις ζωές μας στην τύχη ή στην μπαγαποντιά, τότε οφείλουμε να υπερασπιστούμε και το κράτος πρόνοιας και τα επιδόματα και τους συνανθρώπους μας. Το κέρδος θα είναι τόσο ποιοτικό όσο και οικονομικό. Όσο στύβουμε τα φτωχά και τα μεσαία στρώματα, τόσο θα οδηγούνται περισσότεροι άνθρωποι στο περιθώριο. Κάποια στιγμή, το περιθώριο θα είναι αυτό το 1%, και ποιος το σώζει κι από το στόμα κι από την οργή των πεινασμένων.

Μικρός σύνδεσμος: http://wp.me/p1lzKi-9q

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with: , ,
Αναρτήθηκε στις Προβληματισμοί, Φιλοσοφία της οικονομίας
64 comments on “Ο σύγχρονος Καιάδας του φιλελευθερισμού
  1. Ο/Η ffpulse λέει:

    Θα μπορούσα να ρωτήσω ΓΙΑΤΙ;;;;
    » η ισότητα και η ελευθερία προέχουν έναντι όλων των «ικανοτήτων» και των «προσόντων». »

    ΑΛΛΑ Λέω να ρωτήσω:

    Οταν η ισότητα και η ελευθερία έρχονται σε σύγκρουση τι πρέπει να διαλέξει κάποιος;
    Απλή απάντηση ζητώ:
    Α) Ελευθερία
    Η
    Β) Ισότητα
    ,όπως και στο Political Compass, multiple choice και όχι έκθεση ιδεών! Για να μην σε κουράζω, το κάνω!

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Εγώ θέλω και τα δύο, γιατί πρέπει να διαλέξω;
      Ισότητα χωρίς ελευθερία είναι μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ. Ελευθερία χωρίς ισότητα είναι ζούγκλα, άρα δεν είναι πραγματική ελευθερία.

      Γιατί μπαίνεις σε λογικές τέτοιων διλημμάτων;

  2. Ο/Η ffpulse λέει:

    Μπαίνω στο δίλλημα γιατί υπάρχουν περιπτώσεις που πρέπει να διαλέξεις ποιά θα υπερισχύσει, και αυτό πολλες φορές δεν κρίνεται μόνο από το τι γενικά και αόριστα θέλουμε!
    Ιδανικό είναι να είσαι στο σημείο τομης μεταξύ τους, αλλά είναι πολυ δύσκολο!
    Παρε το Political Compass. Μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι ο «μέσος άνθρωπος» σκοράρει ΑΚΡΙΒΩΣ στην τομή των αξόνων! (0.00, 0.00) Λάθος ή σωστό δεν με ενδιαφέρει. Είναι όμως σχεδόν αδύνατο, να βρεθείς εκεί, ακόμη και με την υπεραπλοποιήση της πολιτικής προσωπικότητας κάποιου, σε 6 σελίδες ερωτήσεων. Φαντάσου στην πραγματικότητα!

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Ποιες περιπτώσεις είναι αυτές που πρέπει να διαλέξεις;

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Εγώ πιστεύω οτι κάθε, μα κάθε, περίπτωση είναι τέτοια! Ακόμη και στο κλισέ «Η ελευθερία του ενός δεν πρέπει να περιορίζει αυτήν των άλλων» η ελευθερία του ενός περιορίζεται σε ένα μέσο όρο ελευθερίας των άλλων, χαριν ισότητος στην ελευθερία! Από τον ορισμό δηλαδή της κοινωνικής ελευθερίας, και μόνο!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Ναι αλλά σε αυτή την περίπτωση που λες, δεν θυσιάζεται η ελευθερία υπέρ της ισότητος. Απλά περιορίζεται. Δεν απαλοίφεται η ελευθερία του ατόμου δηλαδή.

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        ΟΚ! Αρα η αρχική -και πιθανότατα κάπως τσαπατσούλικα θεμένη ερώτηση μου- γίνεται: Είναι σωστό η ελευθερία του ενός να περιορίζεται από τις ελευθερίες των άλλων, χάριν ισότητος (στην ελευθερία ή οπουδήποτε)!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Κοίτα να στο θέσω αλλιώς: αν ζούσαμε ο καθένας μόνος του θα είχαμε την απόλυτη ελευθερία, και δεν θα είχαμε τέτοια διλήμματα. Αλλά εφόσον φτιάξαμε κοινωνίες, το τί θεωρείται σωστό ή όχι, είναι αυτό που εξυπηρετεί τη διαιώνιση της κοινωνίας ως τέτοια.
        Πχ ο φόνος θεωρείται ηθικά καταδικαστέος, γιατί στην αντίθετη περίπτωση, τίθεται βόμβα στην ίδια την ύπαρξη της κοινωνίας.
        Άρα στην απάντηση σου, φυσικά και ναι, είναι σωστό, ή αν δεν σου αρέσει η λέξη είναι κοινωνικά χρήσιμο.

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Χμμμ εδώ τα μπερδεψες λίγο! Το γεγονός ότι φτιάξαμε κάτι δεν σημαίνει οτι οτιδήποτε κάνουμε απο εδώ και πέρα θα πρέπει «να εξυπηρετεί τη διαιώνιση του».

        Γιατί και εγώ θα μπορούσα να σου πω οτι φτιάξαμε και εταιρίες, άρα τι; «το τί θεωρείται σωστό ή όχι, είναι αυτό που εξυπηρετεί τη διαιώνιση της» εταιρίας «ως τέτοια»;

        Επίσης, ποιός σου είπε οτι η κοινωνία, έτσι όπως την εννοεί ο καθένας, είναι το τέλος της Δαρβινικής εξέλιξης και θα ή πρέπει οπωσδήποτε να διαιωνισθεί;

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Κοινωνία = ζω με άλλους ανθρώπους.

        Αν εσύ θες να είσαι αντικοινωνικός, γιατί δεν ζεις σε μια σπηλιά πχ;

        Δεν σε αναγκάζει κανένας να διαιωνίσεις την κοινωνία.

    • Ο/Η ffpulse λέει:

      Γιατί έχω παρατηρήσει ότι κυρίως οι κομμουνιστές αποσύρονταν σε σπηλιές στα βουνά. «Εμείς οι νεοφιλελεύθεροι» έιχαμε κάπως καλύτερη τύχη!

      Ζω με άλλους ανθρώπους δεν σημαίνει ότι έχω περισσότερες υποχρεώσεις προς αυτούς αντί προς τον εαυτό μου!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Συνεχίζεις να έχεις υποχρεώσεις όμως…..άρα περιορίζεσαι εξ ορισμού.

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Εχεις απόλυτο δίκηο! Αυτοί που προσγειώθηκαν στον Καιάδα, που λες, είχαν ακριβώς αυτήν την υποχρέωση! Η κοινωνία της Σπάρτης πίστευε οτι η διατήρηση προβληματικών ατόμων στην κοινωνία θα αδυνάτιζε το στρατιωτικό της κράτος με αποτέλεσμα να υποδουλωθούν σε ένα άλλο έθνος και να χάσουν την ελευθερία τους. Ηταν οι πολλοί που αποφάσιζαν. οπότε…
        Γιατί εγώ νόμιζα οτι ο Καιάδας ήταν κακό πράγμα αλλά, για να το λες «υποχρέωση», μάλλον έπρεπε!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Αντιλαμβάνεσαι όμως ότι αυτό παραβιάζει την αρχή της ισότητας, που τόσο πολύ σιχαίνεσαι. Δηλαδή θεωρούμε ότι τα παιδάκια, που γεννιούνται ανάπηρα έχουν λιγότερα δικαιώματα, και βάζοντας τον ευατό μας στη θέση της «φύσης», (δαρβινισμός), τα εξαλείφουμε.

        Όλο αντιφάσεις είσαι. Κάντα λιανά πρώτα στο κεφαλάκι σου.

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Αν και δεν βλεπω την αντίφαση….
        Εσύ μίλησες για κοινωνικές υποχρεώσεις σε αυτό το νήμα. Ο Καιάδας ηταν μία κοινωνική υποχρέωση. Αν παραβίαζε την αρχή της ισότητας είναι δικό σου πρόβλημα όχι δικό μου.

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Είδες που δεν καταλαβαίνεις Χριστό από ότι εννοώ;
        Όταν μιλάω για υποχρεώσεις προς τους άλλους ανθρώπους, εννοώ το καλό της κοινωνίας στο σύνολο της, όχι την υπακοή στους νόμου. Εννοώ την κοινωνική αλληλεγγύη, τη βοήθεια προς τον αδύναμο, σε αντίφαση με τον ατομισμό.
        Εσύ από την άλλη τον ανάπηρο, τον θεωρείς άνισο εξ ορισμού, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί σε πειράζει ο Καιάδας. Είναι σε απόλυτη αρμονία με την ιδεολογία σου. Το δίκαιο του ισχυρού.

        Σε παρακαλώ διαχώρισε μερικές βασικές έννοιες στο μυαλό σου, άνοιξε κανά βιβλίο. Δεν βγάζεις νόημα.

  3. Ο/Η iordanoglou λέει:

    Πιστευεις στον κοινωνικό δαρβινισμό φφπαλς;

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Μην του βάζεις δύσκολες έννοιες ρε συ…. εδώ πιάσαμε τα βασικά….Liberté, égalité, fraternité.

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Liberté limitée από την égalité γιά την διατήρηση της fraternité, από οτι παραδέχθηκες και μόνη σου, με σχετική δυσκολία. Με το τσιγέλλι στο έβγαλα, αν πρόσεξες!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Ναι αλλά γιατί είναι κακό να είναι limitée η Liberté, δεν κατάλαβα, εφόσον δεν αναιρείται.

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Δεν είπα οτι είναι κακό.
        Αλλά τότε θα μπορούσε να είναι και η ισότητα περιορισμένη αρκεί να μην αναιρείται!
        Ετσι;

    • Ο/Η ffpulse λέει:

      Το «πιστεύω» δεν μου αρέσει σαν λέξη. Χρησιμοποιείται με πολλές έννοιες. Θα προσπαθησω όμως να σου απαντήσω χωρίς scapigliat-ιες περικοκλάδες.

      Πιστέυω λοιπόν, ότι αύτη η έννοια είναι μια σαχλαμάρα που χρησιμοποιείται κυρίως από αριστερούς που, γιά να μην γίνουν εντελώς ρόμπες, δέχονται μεν τον Δαρβινισμό σαν αρχή σε οποιαδήποτε εξέλιξη μεχρι τώρα, στον πλανήτη, θέλουν να μας πείσουν δε, ότι δεν ισχύει ή δεν πρέπει να ισχύει για τις ανθρώπινες κοινωνίες σαν αυτές να ήταν κάτι εξωγήινο.

      Αρα, δέχομαι οτι ο Δαρβινισμός εξηγεί την εξέλιξη μιά χαρά για τα τελευταία 500000 χρόνια! Λιγο μετά από το τέλος των δεινοσαύρων. Μου’χει κολλήσει που λες ότι οι δεινόσαυροι είχαν ενα είδος κομμουνισμού στις κοινωνίες τους. Δεν ξέρω γιατί, απλώς μου κόλλησε! Ναι,πιστεύω ότι από τους δεινόσαυρους και μετα ισχύει ο Δαρβινισμός.

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Τι ύψος έχεις και πόσα κιλά είσαι;

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Δεν θέλω να σε ξενερώσω αλλά εδώ δεν είναι dating service και είμαι και straight, δυστυχώς. Μηπως θέλεις και ζώδιο:

        1.85 cm, 90 kg στην επιφάνεια της γης.
        Απαντώ γιατί φαντάζομαι περίπου που το πας, παρ’ολη την πλάκα.

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Ιορδάνογλου, δεν σου έχω πει να μην την πέφτεις στα ανήλικα;

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Τι σπουδές έχεις κανει, αν εχεις κανει, και πως βιοπορίζεσαι;

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        iordanoglou Ως ανήλικος έχω εξαντλήσει τον αριθμό προσωπικών στοιχείων που επιτρέπεται να κοινοποιήσω!
        Μήπως επίσης να έμενες στο θέμα, αν γίνεται, Αν υπάρχει θέμα.

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Το θέμα μας φφπαλς είναι οι ζαρτιερες. Οι ζαρτιέρες είναι ενα φετιχοποιημένο γυναικείο αξεσουάρ. Ο λόγος της φετιχοποίησης εντοπίζεται στο γεγονός πως ζαρτιέρες χρησιμοποιούσαν οι πόρνες ώστε και να συγκρατούν τις καλτσες τους για να μην κρυώνουν αλλά και για να μην τις χαλανε με το ανεβαζε-κατεβαζε. Οποια γυναίκα λοιπόν φορούσε ζαρτιέρες, συνειρμικά στο μυαλό του άντρα σημαινε βρωμικο, αχαλίνωτο, πουτανας a la carte style σεξ. Ελπίζω να καταλαβαίνεις τις προεκτάσεις και τις αναφορές στο ευρυτερο θεμα του σχολιασμού…

  4. Ο/Η lascapigliata λέει:

    Κάποια γουρούνια είναι πιο ίσα από τα άλλα;

    Λίγη ισότητα = καθόλου ισότητα. Δηλαδή δεν μπορείς να είσαι λίγο ίσος, όπως δεν μπορείς να είσαι λίγο πεθαμένος ή λίγο έγγυος. Η ελευθερία επιδέχεται περιορισμών όμως. Και ή τους βάζεις ο ίδιος στον ευατό σου ή σου τις επιβάλλουν άλλοι. Δηλαδή είτε πεις εμένα δεν μου φαίνεται σωστό να κλέψω, ή σου το επιβάλλουν οι νόμοι, η ελευθερία σου περιορίζεται. Προτιμούμε φυσικά την πρώτη περίπτωση – αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

    Θα μπορούσες να πεις ότι αν κάνουμε εκπτώσεις στην ισότητα, για χάρη της κοινωνίας, θα είχαμε ένα καλύτερο σύστημα. Θα είχαμε πχ τους άξιους ή τους καλύτερους να κυβερνάνε. Και ο Πλάτωνας το ίδιο ακριβώς προτείνει στην Πολιτεία του. Να κυβερνούν οι φιλόσοφοι.
    Αλλά λόγω της ατέλειας της ανθρώπινης φύσης, δεν υπάρχουν πουθενά αυτοί οι ανιδιοτελείς τέλειοι άνθρωποι, που δεν θα χρησιμοποιήσουν την εξουσία, εις βάρος των υπόλοιπων. Οπότε αυτή η ιδέα επιδέχεται πολλές στρεβλώσεις.

    Επίσης είναι αυτονόητο, ότι σε ένα τέτοιο σύστημα, δεν είσαι ελεύθερος, ή είσαι ελεύθερος μόνο αν κυβερνάς εσύ (σπάνια περίπτωση). Επομένως δεν νοείται πραγματική ελευθερία, χωρίς ισότητα.

    • Ο/Η ffpulse λέει:

      Ναι Ναι Ναι!
      Μόνη σου είπες οτι ισος είσαι ή δεν είσαι. Είναι ζήτημα μέτρησης. Οπως το ύψος, ας πούμε! Κοινωνικά ισος γίνεται, αλλά με απόφαση! Ισος στην πραγματικότητα αποδεικνύεται μόνο με μέτρηση. Αυτό είναι στρέβλωση, όμως!
      Επίσης, για να μπορούν οι άλλοι να επιβάλλουν οτιδήποτε σημαίνει οτι δεν είμαστε ίσοι. Αυτοί δηλαδή που επιβάλλουν και αυτός που δέχεται την επιβολή.
      Εαν, μαλιστα, «δεν υπάρχουν πουθενά οι ανιδιοτελείς τέλειοι ανθρωποι» λες οτι θα πρέπει να δεχθώ τον περιορισμό της ελευθερίας μου από ατελείς ιδιοτελείς άλλους;
      Επίσης, που ξέρω εγώ οτι η ανάγκη για αίσθηση ισότητας δεν είναι άλλη μιά ατέλεια της ανθρώπινης φύσης;
      Εξηγησε μου και εμένα του ανήλικου!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        ???

        Και ελεύθερος γίνεσαι με απόφαση. Όπως γίνεσαι και σκλάβος με απόφαση.
        Τα έχεις κάνει λίγο αχταρμά ή μου φαίνεται;

        Τί εννοείς μετράς την ισότητα; Τί είναι η ισότητα να τη μετρήσεις; Θα επικαλεστώ το μικρόμετρο της Κούλας, να τις βγάλουμε έξω να τις μετρήσουμε.

        Εγώ την έχω λίγο μεγαλύτερη… (μην στεναχωριέσαι)

  5. Ο/Η ffpulse λέει:

    Εγώ τα χω κάνει αχταρμά;;; Η ισότητα είναι απλή αριθμητική: το 2 δεν είναι ίσο με το 4, Αν εσύ πεις ότι είναι κοινωνικά ίσο γιατί είναι και τα δύο αριθμοί, μάλλον θα γελάσουμε!

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Σε ποια ισότητα αναφέρεσαι; Οικονομική, κοινωνική, πολιτική, ύψους, δύναμης, ευφυίας; Πώς το μετράς; Σε ξαναρωτάω. Εγώ και εσύ σε τί νούμερα αντιστοιχούμε; Και κυρίως, αν το μετρήσεις, τί σημαίνει;

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Αν καταφέρουμε και μετρηθούμε και δεν βγούμε ίσοι η κοινωνική μας ισότητα είναι στρέβλωση!
        Αν δηλαδή έχεις καταλάβει πόσο δύσκολο είναι να μετρηθεί η πραγματική ισότητα ΣΕ ΟΛΕΣ τις παραμέτρους, πως θέλεις να επιβάλλεις την κοινωνική, με τον κρίνο;

        Επίσης κάτι σε ρώτησα γιά ιδιοτελείς πλην ατελείς άλλους, σου διέφυγε;

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Άλλα ντ’ άλλα της παρασκευής το γάλα. Δηλαδή παραδέχεσαι ότι δεν μπορείς να μετρήσεις, τί σε κάνει να νομίζεις, ότι είσαι ανώτερος από τους άλλους, αλλά η κοινωνική ισότητα είναι στρέβλωση κατά τα άλλα.

        «Η κόλαση είναι οι άλλοι» είχε πει και ένας σοφός, αλλά δεν θυμάμαι ποιος….

    • Ο/Η ffpulse λέει:

      Αργησες αλλά το κατάλαβες, οτι η κόλαση είναι οι άλλοι. Ναι ο Σαρτρ.
      Απλως δεν θέλησα να στον θυμίσω γιατί και αυτός προσπάθησε να έρθει σε συνεννόηση με τους άλλους κομμουνιστές, αλλά στο τέλος τους φασκέλωσε και έφυγε!
      Και τον Σαρτρ θα τον θυμόμαστε χρόνια, τους άλλους κομμουνιστές μόνο πολύ λίγοι λεπτολόγοι ιστορικοί.

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Έτσι θα είναι άμα το λέτε εσείς….

        Αυτό ποιος το είπε;

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Ο Σαρτρ υπηρξε υπαρξιστής της πλακας απο τη στιγμη που αρχισε να λεει παπαριές για «για ελευθερία που δεν φυλακίζεται» ακόμα κι αν το σωμα είναι καταδικασμενο ισόβια.
        Μερλό-Ποντύ συνιστώ για βαρβατο υπαρξισμό…

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Αλλιως το είπε ο Λουίτζι…

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Αυτό που «του προσάπτεις» τον κάνει χειρότερο κομμουνιστή και όχι χειρότερο υπαρξιστή! Είναι στη διακριτική ευχέρεια του υπαρξιστή να θεωρεί τον εαυτό του ελεύθερο ακόμη και οταν το σώμα του είναι σκλαβωμένο.
        Ο υπαρξιστής ΜΠΟΡΕΙ!
        Ο κομμουνιστής ΟΧΙ! (σαν εκλογικό σύνθημα ακούγεται)
        Αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα του υπαρξιστή, βέβαια!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Δηλαδή αν κατάλαβα καλά ο υπαρξισμός, βασίζεται στην άρνηση της πραγματικότητας 😛

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Τα χεις μπλέξει κάργα, ο πυρήνας του υπαρξισμού είναι μια διαπίστωση: εγώ υπάρχω, J’existe. Το Σαρτρικό παράδοξο της ελευθερίας μεσα στα σιδερα, που προέρχεται καθαρα απο την στωική παράδοση, μπορεί να μας οδηγήσει, με τον άκρατο υποκειμενισμό που περικλείει, στην απόρριψη της βασικής θέσης του υπαρξισμού, εφόσον δλδ ειμαι ελευθερος αν και φυλακισμένος κάλλιστα θα μπορούσα και να μην υπάρχω αλλα να νομίζω πως υπάρχω. Στον υπαρξισμό το Ειναι συνίσταται αξεδιάλυτα απο σωμα και σκέψη.

  6. Ο/Η iordanoglou λέει:

    Αγαπητε φφπαλς, πες μας σε παρακαλώ η ανωτερότητα που ουσιαστικά ευαγγελίζεσαι πως θα εκδηλωθεί, με περισσότερο πλούτο, δλδ περισσότερη και ποιοτικά καλύτερη τροφή, αυτοκινητα, βιλες, κοτερα και πρωτο τραπέζι πιστα στον Γονιδη;

  7. Ο/Η ffpulse λέει:

    Εγώ δεν ευαγγελίσθηκα την ανωτερότητα. Αυτό το φαντάσθηκε η scapigliata! Εγώ μίλησα για ιδιοτελείς ατελείς άλλους που είναι και η κόλαση!

    Οχι στον Γονίδη την Τάμτα, μιας και μιλήσαμε για ζαρτιέρες.

  8. Ο/Η ffpulse λέει:

    — ΗΡΘΑ ΕΔΩ ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑ ΜΠΛΕΧΘΗΚΑΜΕ ΣΤΑ ΝΗΜΑΤΑ —

    ΟΧΙ! Καταλαβαίνω απολύτως τι εννοείς! Το μόνο προβλημα είναι οτι εσύ εννοείς αυτά αλλά καποιος άλλος εννοεί άλλα κλπ κλπ
    Οι νόμοι είναι ή αποπειρώνται να γίνουν ο μέσος όρος όσων εννοούμε όλοι μας. Ξέρεις γιατί; Γιατί είμαστε ίσοι!
    Εσύ που δέχεσαι αυτήν την ΙΣΟΤΗΤΑ θα έπρεπε να κάνεις τουμπεκί ψιλοκομμένο στην αρχαία Σπάρτη γιατί θα ήσουν μειοψηφία εναντι πλειοψηφούντων ίσων, που ήθελαν τον Καιάδα. Είναι ακριβώς αυτό που σου είπα και εγώ:
    Η Ισότης δεν οδηγεί στο ΣΩΣΤΟ ή προσωπικά εννοούμενο σωστό, πάντα. Σχεδόν ΠΟΤΕ!

    Εγω ξέρω ότι υπάρχουν ανάπηροι σαν τον Χώκινγκ! Οι πολλοί δεν ξέρουν καν ποιός είναι και τι στην οργή λέει! Ετσι;

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Από ιστορία κάνατε στο σχολείο;

      Η Σπάρτη ήταν ένα ολιγαρχικό στρατιωτικό καθεστώς. Οι λίγοι εξουσιάζουν τους πολλούς. Δεν υπήρχε δημοκρατία. Ο Λυκούργος είχε κάνει τους νόμους, και τους εφάρμοζαν οι δύο βασιλιάδες, οι έφοροι, και η γερουσία. Άρα ποιοι πολλοί αποφάσισαν;

      Επίσης η ανώτερη τάξη των ανδρών Σπαρτιατών, μια χούφτα στη ουσία, εξουσίαζε τους είλωτες, που ήταν σκλάβοι, από τη Μεσσηνία, που ήταν πολύ περισσότεροι. Τα αυστηρά νομοθετικά μέτρα, υπήρχαν για να διατηρηθούν τα συμφέροντα αυτής της τάξης. Οι Σπαρτιάτες έπρεπε να παραμείνουν μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη, αλλιώς κινδύνευαν, ανά πάσα στιγμή από εξέγερση από τους είλωτες.

      Εγώ ξέρω τί λέει ο Χώκινγκ, εσύ αποκλείεται να ξέρεις γιατί είσαι στουρνάρι, και κάνεις και κοπάνες από το σχολείο πρωινιάτικα, και τη βγάζεις στα μπλογκ, αντί να ανοίξεις κανά βιβλίο να ξεστραβωθείς 😛

      • Ο/Η ffpulse λέει:

        Ε καλά, αν κολλάς στο παράδειγμα και αγνοείς το σημαινόμενο… Και οι δημοκρατικοί αθηναίοι είχαν σκλάβους αλλά δεν είναι εκεί το θέμα.
        Το θέμα είναι οτι αν οι πολλοί ισοι αποφασίσουν ότι ο Χωκινγ είναι ενας απαίσιος σαλιάρης εγώ θα πρέπει να αποδείξω την ανωτερότητα μου (Ηθική, Επιστημονική, Ευφυίας κλπ), για να τους πείσω να μην πάει στον Καιάδα, και το ξέρεις.

        Τι, και να μην είμαι εδώ μαζί σου;;; NO NO NO!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Φίλτατε εμείς αρχίσαμε από την αρχή της ελευθερίας και της ισότητας, και εσύ βάζεις και τη δημοκρατία μέσα. Άσε που έχεις μπλέξει προφανώς την έννοια της ισότητας, με την ομοιομορφία. Άμα δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα, πώς να συνεννοηθούμε;

        Καταρχήν να συμφωνήσουμε για τί θέμα μιλάμε και να σταματήσεις να κάνεις κωλοτούμπες, γύρω γύρω όταν στριμώχνεσαι, γιατί με κούρασες….

        Αν θες να συζητήσουμε για το πιο είναι το καλύτερο πολιτικό σύστημα, δώσε μου ένα στίγμα, και σταμάτα να χοροπηδάς γύρω γύρω. Είσαι δημοκράτης, είσαι ολιγάρχης; Είσαι υπέρ της δικτατορίας; Και αν ναι γιατί; Σε χαλάει η ισότητα, θέλεις ανισότητα, και ανωτερότητα της λευκής φυλής, με καστανά μάτια, και ύψος 1.80; Τί στον πούτσο θες;

        Εγώ ζαλίστηκα να σε κυνηγάω γύρω. Ή θα μιλήσεις σοβαρά, ή πάρε δρόμο. Έχει και η υπομονή (ειδικά η δικιά μου) τα όρια της. Δεν το έχω σε τίποτα να σε μπανάρω, και να σε στείλω να τρολάρεις αλλού.

  9. Ο/Η ffpulse λέει:

    Η Ισότητα!
    Η δημοκρατία είναι αποτέλεσμα της ισότητας. Επειδή είμαστε όλοι ίσοι νικάνε οι περισσότεροι ίσοι!
    Αυτό πολλες φορές είναι ΚΑΚΟ. Στα λεω απλά για να μην μπερδεύεσαι!
    Εγώ κάνω κολοτούμπες αλλά κουράσθηκες εσύ. Καλό! «ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ»
    Είμαι ελιτιστής – αφού ρωτάς! Ως straight ανδρας αυτό που θέλω δεν είναι εκεί που το τοποθέτησες. Αλλά για να το μελετάς κάτι μου λέει για το δικό σου «στίγμα». Παρατήρησα ότι ο Σάκης, ακόμη και όταν μιλάει για ζαρτιέρες είναι γύρω στις 666 φορές πιό περιεκτικός από οτι εσύ στα καλύτερα σου. Αν μπορεί κανείς ονομάσει τα μη χειρότερα έτσι!
    Λες ότι αν με μπανάρεις (εαν βρήκες πως;) θα είναι απόδειξη οτι ο στριμωγμένος είμαι εγώ;

    Ban me, baby!

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Ναι οκ αν πάω εγώ τώρα και σου απαντήσω για τρίτη φορά «ότι όταν η πλειοψηφία πάει και αποφασίζει να αναιρέσει τα δικαιώματα της μειοψηφίας» αυτό αντίκειται στην αρχή της ισότητας, εσύ θα μου τα γυρίσεις ανάποδα πάλι. Σε έχω μπανάρει ήδη, όπως ζήτησες.
      (Άκου baby, λες και μιλάω με 15χρονο…άει σιχτίρ, παιδική χαρά το κάναμε εδώ μέσα…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.767 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ
Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: