Κοινωνικός δαρβινισμός και άλλα θηρία (2)….


Σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ , αποδομώ το επιχείρημα ότι ο ανταγωνισμός είναι η δύναμη, χωρίς την οποία δεν μπορεί να οργανωθεί η κοινωνία μας.

Ο ανταγωνισμός όπως είδαμε είναι το ίδιο φυσικός για τον άνθρωπο, όσο η συνεργασία. Αλλά σε ποιες περιπτώσεις ενεργοποιείται;

Τα διάφορα είδη ανταγωνίζονται μέσα στο φυσικό περιβάλλον, για περιορισμένους φυσικούς πόρους. Το πιο κατάλληλα προσαρμοσμένο στις υπάρχουσες συνθήκες κερδίζει έναν πόντο έναντι των υπολοίπων, και υπερισχύει. Τα λιγότερο καλά προσαρμοσμένα εξαφανίζονται. Αυτό περιγράφει σε γενικές γραμμές τη διαδικασία της φυσικής εξέλιξης.

Αλλά τί συμβαίνει εντός της ανθρώπινης κοινωνίας; Και γιατί θα πρέπει τα ανθρώπινα όντα, που ανήκουν στο ίδιο είδος να ανταγωνίζονται μεταξύ τους;

Εδώ πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην ανάπτυξη αυτού, που οι ψυχολόγοι καλούν ενσυναίσθηση.

Ενσυναίσθηση χονδρικά είναι η ικανότητα μας, να μπαίνουμε στη θέση του άλλου, και να βιώνουμε την κατάσταση του σαν δική μας. Έχει αποδεικτεί πειραματικά, ότι ο εγκέφαλος μας είναι εξοπλισμένος, με «νευρώνες-καθρέπτες», οι οποίοι μας δημιουργούν την ικανότητα, να βιώνουμε τον πόνο του άλλου, σαν δικό μας. Για παράδειγμα, βλέποντας κάποιον να χτυπάει, νιώθουμε συχνά την ανατριχίλα και το φόβο, σαν να χτυπάμε εμείς οι ίδιοι. Όλα τα ευγενή συναισθήματα, όπως αλτρουϊσμός, συμπόνοια, αλληλοκατανόηση πηγάζουν από αυτήν την ικανότητα.
Η ενσυναίσθηση πέρα του βιολογικού της υποβάθρου, όμως είναι μια ικανότητα, η οποία καλλιεργείται. Κάποιοι την έχουν περισσότερο, ή λιγότερο ανεπτυγμένη. Και μάλιστα είναι μια ικανότητα, που εξελίσσεται  και διευρύνεται ιστορικά.

Οι πρωτόγονοι άνθρωποι ζούσαν σε μικρές ομάδες, τις οποίες τις συνένωναν, δεσμοί αίματος. Ο πρωτόγονος ένιωθε ενσυναίσθηση για τα άτομα, του πολύ κοντινού του περιβάλλοντος, και φόβο και ανταγωνισμό, για άλλες ομάδες.

Στο πέρασμα όμως της ιστορίας, καθώς οι άνθρωποι συνενώνονταν σε όλο και μεγαλύτερες κοινωνίες, οι δεσμοί αυτοί διευρύνονταν. Οι άνθρωποι αισθάνονταν «δικούς τους», όχι μόνο τους συγγενείς τους, αλλά και με όσους αισθάνονταν ότι είχαν κοινούς πολιτιστικούς και οικονομικούς δεσμούς. Στην Αρχαία Ελλάδα πχ υπήρχαν δεσμοί διευρυμένης συγγένειας αίματος. Οι πολίτες συμμετείχαν στο κοινωνικό γίγνεσθαι, με βάσει την καταγωγή τους. Αργότερα με την επιβολή των μονοθεϊστικών θρησκειών, οι δεσμοί αυτοί διευρύνθηκαν σε όσους άνηκαν στην ίδια θρησκευτική ομάδα. Στα πρόσφατα χρόνια της δημιουργίας του έθνους – κράτους, δημιουργήθηκαν δεσμοί ανάμεσα σε ανθρώπους, που κατοικούν εντός στα σύνορα μιας χώρας, και οι οποίοι θεωρείται, ότι αποτελούν ένα κοινό έθνος. Αυτό επέτρεψε την άνοδο του πατριωτισμού και του εθνικισμού. Ταυτόχρονα, όμως άφησε το μονοπάτι ανοικτό, για πιο σκληρούς και αιμοβόρους ανταγωνισμούς, καθώς περιλαμβάνει μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων, που ανταγωνίζονται, για όλο και πιο περιορισμένους πόρους.

Παρατηρούμε δηλαδή ότι η ενσυναισθητική ικανότητα διευρύνεται σε αναλογία, με το βαθμό της περιπλοκότητας της οργάνωσης της κοινωνίας. Όσο διευρύνονται τα όρια του συνόλου της κοινωνίας, η οποία θεωρούμε ότι μας περιλαμβάνει, τόσο αυξάνονται και οι δεσμοί μας με τους άλλους ανθρώπους. Οι δεσμοί αυτοί είναι δυναμικοί, και ιστορικά εξελισσόμενοι.

Στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, με τη ανάπτυξη των ηλεκτρονικών κοινωνικών δικτύων, μας είναι πλεόν δυνατόν, η ενσυναίσθηση μας να περιλαμβάνει ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται στην άλλη άκρη του πλανήτη. Στο τσουνάμι της Ιαπωνίας, ή στο σεισμό της Αϊτής, εκατομμύρια άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν να μάθουν και να βοηθήσουν, για τον πόνο ανθρώπων, που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα συναντήσουν ποτέ. Εξελισσόμαστε δηλαδή σιγά σιγά σε μια παγκόσμια κοινότητα, και αυτό έχει πλέον επιπτώσεις στον τρόπο, που αντιλαμβανόμαστε τους κοινωνικούς δεσμούς.

Επιμένως: Το συμπέρασμα, που προκύπτει είναι ότι ιστορικά, ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον ανταγωνισμό, και την αλληλεγγύη, δεν είναι στατικός. Μάλιστα διαπιστώνουμε μια ευθεία αύξηση των ανθρώπων, με τους οποίους δημιουργούμε ενσυναισθητικούς δεσμούς.

Δείτε και εδώ : Ο «ενσυνασθητικός» πολιτισμός

Έπεται συνέχεια.

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with: , , ,
Αναρτήθηκε στις Αχτένιστα, Επιστήμη-Λογική, Προβληματισμοί
38 comments on “Κοινωνικός δαρβινισμός και άλλα θηρία (2)….
  1. […] Επομένως: η συνεργασία και αλληλεγγύη είναι το ίδιο “φυσική” για τον άνθρωπο, γιατί είναι πρωτίστως κοινωνικό ον. Έπεται συνέχεια. […]

  2. Ο/Η authairetoi λέει:

    Ενδιαφέρον άρθρο! Χωρίς να είμαι υπέρμαχος του ανταγωνισμού (η συλλογική δράση μου αρέσει πολύ περισσότερο), θα ήθελα να προσθέσω τα εξής:
    α.) δεν υπάρχει καμία αναφορά σε συγκριτικές ανταγωνιστικές συμπεριφορές, ιδιαίτερα των πρωτεύοντων θηλαστικών στη φύση. Σε όλα τα συστήματα αλληλεπίδρασης ζώων, ο ανταγωνισμός είναι ένα κλειδί σε αρκετές διαδικασίες, συμπληρωματικός πολλές φορές (στο πλαίσιο της φυσικής ισορροπίας) της συνεργασίας. Π.χ εδώ που αναφέρετε:

    «Τα διάφορα είδη ανταγωνίζονται μέσα στο φυσικό περιβάλλον, για περιορισμένους φυσικούς πόρους. Το πιο κατάλληλα προσαρμοσμένο στις υπάρχουσες συνθήκες κερδίζει έναν πόντο έναντι των υπολοίπων, και υπερισχύει. Τα λιγότερο καλά προσαρμοσμένα εξαφανίζονται. Αυτό περιγράφει σε γενικές γραμμές τη διαδικασία της φυσικής εξέλιξης.»

    αμελείται η συμμετοχή της διαδικασίας του ανταγωνισμού στην αναπαραγωγή, κάτι βασικό για πολλά είδη (μην το γελάς) , και πιστεύω και για τα πιθήκια που καλούνται άνθρωποι. Αμελείται επίσης η επιρροή της συγκριτικότητας και του ανταγωνισμού στη διαμόρφωση της ατομικότητας («είμαι διαφορετικός, ξεχωριστός», και άλλες τέτοιες πίπες) που καθορίζει πολλές φορές το χαρακτήρα κάποιου και επηρεάζει τη συμπεριφορά του. Ποιός μας λέει ότι σε μία ιδανική κοινωνία δεν θα βγουν τέτοιες συμπεριφορές προς τα έξω, έστω και υπόγεια; (π.χ η γκόμενα του γκρουπ μου αρέσει, θα δείξω περισσότερη…αλληλεγγύη σε αυτή παρά στους υπόλοιπους 😛 ). Σίγουρα η αλληλεπίδραση μεταξύ ανταγωνισμού-αλληλεγγύης σε κάθε άτομο είναι δυναμική, συμφωνώ, αλλά δεν πρέπει να αμελείται η σημασία του ανταγωνισμού στην κοινωνική ισορροπία ως «πρωτόγονη». Επίσης γράφετε:

    «Όσο παγκοσμιοποιείται η οικονομία, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση, όπου πρέπει να διαχειριστούμε τους πεπερασμένους γήινους πόρους, με τον πιο αποδοτικό τρόπο. Και εμείς τί κάνουμε αντίστοιχα; Σε ένα όργιο ανταγωνισμού και υπερκατανάλωσης, τους σπαταλάμε.
    Θεωρούμε τον πόλεμο πηγή κερδοφορίας. Καταστρέφουμε το οικοσύστημα το οποίο μας συντηρεί. Πολεμάμε μεταξύ μας για το πετρέλαιο, τη γη, την εξουσία. Και αυτό θεωρείται “λογικό” και “φυσικό”.»

    Δεν αναφέρεται καθόλου ο καταστρεπτικός παράγοντας του υπερπληθυσμού (γιατί δε βολεύει ή δεν ενδιαφέρει μια αριστερή σκοπιά), No1 αιτία σύμφωνα με την ανάλυση του αρθρογράφου για το πρόβλημα των περιορισμένων πόρων. Φυσικά, το να αναφερθούμε σε αυτό είναι taboo – οποιαδήποτε «πολιτική γεννητικότητας» φαντάζει το λιγότερο φασιστική/συγκεντρωτική για μας και περιορίζει τις ελευθερίες του ανθρώπου (πλήγμα στη δημοκρατία). Μακροσκοπικά μιλώντας όμως, οι ελευθερίες του ανθρώπου θα περιοριστούν βίαια από την ίδια τη διαθεσιμότητα των πόρων, με συνέπεια τον ακραίο ανταγωνισμό. Το πείραμα των ποντικιών θα επιβληθεί άθελα σε εμάς, γιατί δυστυχώς οι τοίχοι είναι πεπερασμένοι, και τα ποντίκια πολλά. Πολλές φορές δεν τυχαίνει να κινούνται οι τοίχοι (κοινωνικές επιβολές ανταγωνισμού), τυχαίνει να πληθαίνουν τα ποντίκια!

    Και πιο σημαντικά, δεν αναφέρει καθόλου γιατί ιστορικά το εγχείρημα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού (μιας κοινωνίας δομημένης στην αλληλεγγύη) κατέρρευσε συθέμελα. Μήπως ευθύνεται η εγγενής ιδιότητα του ανταγωνισμού (με τη μορφή δίψας για εξουσία) στα ίδια τα μέλη των πρεσβευτών του; Μήπως η στέρηση κινήτρων από τους ίδιους τους εργάτες (γιατί να δουλεύω αποτελεσματικά/γρήγορα, αφού το κράτος μου εξασφαλίζει μισθό και παροχές, ίδιες για όλους) οδήγησε στον εκφυλισμό της αλληλεγγύης σε «τυπική διαδικασία»;

    Με το άρθρο πάντως γενικώς συμφωνώ, είναι επιτακτικό να επανεφεύρουμε τον τροχό την κοινωνία μας, δηλαδή να ανακαλύψουμε τη δύναμη της αλληλεγγύης. Απλά χρειάζεται μία ισορροπία – καλό θα είναι να μεταφέρουμε στο δυναμικό δίπολο ανταγωνισμός – αλληλεγγύη, το όριο της κοινωνικής ισορροπίας όσο γίνεται δεξιότερα! Καλή συνέχεια!

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Καταρχήν ευχαριστώ για το σχόλιο 🙂

      Είναι αλήθεια ότι ο ανταγωνισμός δεν μπορεί να εξαλειφθεί, μπορούν να εξαλειφθούν, όμως οι παράγοντες που τον κάνουν τόσο …τοξικό, αν θέλετε. Δηλαδή αν όλοι εμείς δεν έπρεπε να βγάζουμε ο ένας το μάτι του άλλου, για ένα κομμάτι ψωμί αν θέλετε, ίσως … λέω ίσως, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, και θα απελευθερώνονταν πιο δημιουργικές δυνάμεις του ανθρώπου, από την ικανότητα γλειψίματος σε κατουρημένες ποδιές πχ….χιχιχι

      Όσο για το θέμα υπερπληθυσμού, που θίγεται, δεν καταλαβαίνω αν είναι θέμα απλά «αριστερής» λογικής, να αποφασίσουμε, ποιος θα ζει και ποιος θα πεθάνει. Κατ’ εμέ η γη αυτή τη στιγμή δεν έχει πρόβλημα υπερπληθυσμού. Έχουμε οικολογικό πρόβλημα και πρόβλημα συγκέντρωσης πλούτου. Το 1% των ανθρώπων κατέχει το 40% του παγκόσμιου πλούτου, κάντε τα μαθηματικά και βρείτε ποιος δημιουργεί το πείραμα των στριμωγμένων ποντικιών.

      Αν οι μαυρούληδες και οι ασιάτες, που σας προκαλούν μια απέχθεια με τους μεγάλους τους αριθμούς (για το όνομα του γιγάντιου FSM, όχι ρατσιστική …χεχε) είχαν ένα άλφα βιωτικό επίπεδο, μόρφωση και μέσα αντισύλληψης, οι ρυθμοί αναπαραγωγής τους θα βαίναν μειούμενοι, όπως έγινε και στο Δυτικό Κόσμο.

      Δεν είμαι κατά ανάγκη υπέρ ούτε μιας κεντρικά σχεδιασμένης πολιτικής υπογεννητικότητας, όπως στην Κίνα.

      Το θέμα των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» είναι ότι εκτός από την αλληλεγγύη, ήταν κτισμένα και πάνω στη συσσώρευση της εξουσίας. Προσωπικά είμαι υπέρ της άμεσης δημοκρατίας, γιατί απλά δεν πιστεύω, σε κάποια κεντρική εξουσία, που θα έρθει μαγικά να μας λύσει τα προβλήματα. Ούτε σοσιαλιστική, ούτε καπιταλιστική.

      Αυτά και ευχαριστώ και πάλι…

  3. Ο/Η DimitrisX λέει:

    Τι είναι «άμεση δημοκρατία»;
    Οπως παρατήρησαν και ΟΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΙ, η ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη δείχνουν να επηρρεάζονται υπερβολικά από την ελκυστικότητα του προσώπου-αμτικειμένου. Υπήρξε απάντηση; Είναι δλδ. αξιόπιστες κατευθυντήριες δυνάμεις;
    Μήπως η ενσυναίσθηση είναι άλλη μια απόδειξη ότι η αλληλεγγύη έχει μάλλον σκοπό την δική μας ευχαρίστηση παρά του άλλου; Γιατί εάν ο πόνος του άλλου γίνεται και δικός μας η αλληλεγγύη ουσιαστικά απαλύνει τον δικό μας πόνο μεσω του πόνου του άλλου και όχι του άλλου ευθέως!

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Και αν είναι για την δικιά μας ευχαρίστηση που είναι το κακό; Πού θα βρεις μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να νιώθεις ενεργό μέρος μια κοινότητας, να είσαι χρήσιμος, και μελλοντικά ότι θα βρεις ανταπόδοση;

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        Δεν είναι «Κακό» αλλά Επισφαλές! Γιατί η προσωπική μου ευχαρίστηση μπορεί να με οδηγήσει σε άλλον δρόμο -μη αλτρουιστικό- και τότε εσύ θα στερείσαι επιχειρημάτων εναντίον του.
        Που θα βρώ; Αφού ρωτάς: πχ. Εκεί που θα βρω τώρα αμέσως ευχαρίστηση και όχι μελλοντικά, κυττάζοντας το εαυτούλη μου! Αυτό συμπληρώνει το ανωτέρω αλλά τονίζει και την ένσταση των ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ότι η αλληλεγγύη, που συνδέεται με την προσωπική ευχαρίστηση/δυσαρέσκεια μέσω ενσυναίσθησης, τείνει να είναι πολύ επιλεκτική! Περιορίζονται οι «άλληλοι» στους πιό ελκυστικούς «αλλήλους»!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Τον ευατούλη σου αγάπη μου, τον ευατούλη σου.. εκεί είναι η μόνη ασφαλής οδός…. 😛
        Μέσα στους 4 τοίχους, δεν θα σου συμβεί ποτέ τίποτα 😛

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        Ο μόνος λόγος που χρησιμοποίησα την λέξη «εαυτούλης» ήταν γιά να με πείς «αγάπη μου», μη απαντώντας, βέβαια 🙂

        Ψάξε τον John Nash («A Beautiful Mind») Στην θεωρία του περί παιγνίων θα βρεις πολύ καλύτερη στήριξη απο ότι στην επισφαλή «ενσυναίσθηση»!

        http://en.wikipedia.org/wiki/Nash_equilibrium

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Το δίλημμα των φυλακισμένων, φυσικά.

        Σε πρόλαβε ο αγαπητός μου Dvorak σε άλλο νήμα 😀

        Μα εννοείται ότι η αλληλεγγύη στηρίζεται στο αμοιβαίο όφελος. Δεν είναι κάποιο σύνδρομο Μητέρας Τερέζας.

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        Ναι, Σωστά! Είναι εφαρμογή του Nash- από όσο πρόλαβα να δω!
        Ο Nash έχει όλα τα μαθηματικά που χρειάζονται -και γραφικές παραστάσεις!
        Βέβαια έχει αμφισβητηθεί και αυτός πρόσφατα! (Δεν ξέρω αν έχω κάποιο link)

        a bientot…

  4. Ο/Η iordanoglou λέει:

    Το κείμενο αναφέρεται συγκεκριμένα στον θεμέλιο μύθο του καπιταλισμού που θέλει τον ανταγωνισμό ως τη μοναδική αλήθεια στο θέμα της ανθρώπινης επιβίωσης, πράγμα που γίνεται φανερό κάθε φορά που κάποιος «φιλελευθερος» αμολάει το επιχείρημα «ο ανθρωπος είναι ανταγωνιστικό ον απο τη φύση του» ως απάντηση στο άκουσμα της σοσιαλιστικής κοινωνίας, μιας διαφορετικής δλδ οικονομικής οργάνωσης των κοινωνιών, ένα άλλο μοντέλο εξασφάλισης των βιοτικών μέσων, με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής. Ουσιαστικά η άποψη αυτη περι ανταγωνισμού και ανθρωπινης φύσης αποτελεί κολοσσιαία στρέβλωση του νοήματος της ανθρώπινης ζωής, μιας και τοποθετεί στον πυρηνα του ανθρώπινου βίου την επιβολή, την κατάκτηση, την νίκη, δλδ μόνο win και lose καταστάσεις αν το σχηματοποιήσουμε βάσει της θεωρίας παιγνίων, παίρνοντας ως βεβαιότητα, εντελώς αυθαίρετα, πως η ανθρώπινη ζωή μόνο πόλεμος μπορεί να είναι, κάτι εξαιρετικά αντιφατικό, αν αναλογιστούμε πως οι μικροαστοί θιασώτες της εν λόγω άποψης που τσαμπουνάνε όλες αυτές τις παπαριές, είναι οι πλέον συντηρητικοί και νομιμόφρονες κλασομπιανιέρες που υπομένουν στωικά την μιζέρια τους μην αντιδρώντας και μη διεκδικώντας τίποτα.

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      «οι πλέον συντηρητικοί και νομιμόφρονες κλασομπιανιέρες που υπομένουν στωικά την μιζέρια τους μην αντιδρώντας και μη διεκδικώντας τίποτα.»

      Η ιδεολογία του ανταγωνισμού είναι η νεύρωση των ανώτερων τάξεων, που έχει περάσει από σπόντα και στους κατώτερους. Μόνο που επειδή οι κατώτεροι δεν επιτρέπεται να παίζουν με τους ελέφαντες, πιστεύουν ότι είναι στη φύση τους να ανταγωνίζονται, για τα ψίχουλα, που πέφτουν από το τραπέζι.

      Εκπαιδευμένα χαριτωμένα ποντικάκια 😛 😛

    • Ο/Η DimitrisX λέει:

      iordanoglou Σε περιμένω κοντά δύο βδομάδες -στην άλλη συζήτηση- και επιστρέφεις βρίζοντας τους μικροαστούς και την μιζέρια τους; 🙂 Σου έχω καταστήσει σαφές -συγγνώμη εάν δεν τα κατάφερα- ότι είμαι «συστημικός» και όχι χρωματισμένος. «Ανταγωνιστικός» και «αλληλέγγυος» είναι περιγραφές προσεγγίσεων, γιά μένα, και όχι θρησκείες.

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Ο νόμος προς την επίτευξη της αυτοσυναίσθησης, είναι δύσκολος και περίπλοκος. Οι αρχαίοι ρίχναν τον μυούμενο στα Ασκληπεία σε έναν λαβύρινθο. Μέχρι να φτάσει στην έξοδο ήταν άλλος άνθρωπος.

        Και μόνο που λες συστημικός σημαίνει ότι δεν βρίσκεις τίποτα λάθος στο σημερινό σύστημα, εξ ού και ο συντηρητισμός.

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        Βρίσκω λάθη! Η «συστημική προσέγγιση» έγκειται στο αν τα λάθη έχουν φτάσει στην κρίσμη μάζα «αλλαγής παραδείγματος»(Kuhn) ή όχι. Μέχρι τότε, ΝΑΙ είμαι συντηρητικός αλλά από υπολογισμό και όχι από εμμονή! Μέχρι το άλλο «παράδειγμα’ αποδείξει ότι λανθάνει λιγότερο Δεν Αλλάζω!

        Η «διαδικασία της ΑΛΛΑΓΗΣ» (απο το Χ στο Ψ) είναι, επίσης, ένα σύστημα με δικά του λάθη που, καλώς ή κακώς, πρέπει να υπολογισθούν. Φαντάσου δλδ. να μην βρεις ποτέ την έξοδο του λαβυρίνθου, στο Ασκληπιείο! Σε έναν λαβύρινθο, τοπολογικά, πάντα βρισκεις την έξοδο αν προχωρώντας διατηρήσεις συνεχή επαφή με εναν του τοίχο. Παιδαριώδες! Δεν είναι όλα όμως τόσο απλά!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Καλά ντε το σύστημα έχει καβάτζες ακόμα. Δεν έχουμε βγει στο δρόμο και να ζητιανεύουμε (οι περισσότεροι τουλάχιστον) και οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν μόνο 100%.:P

        Έχουμε δρόμο μέχρι τον αριθμό Kuhn 😛

        Εγώ το έχω πει ότι μόνο αν εξαθλιωθούμε πλήρως, θα ξυπνήσουμε. Παίζει να είναι και αργά τότε βέβαια.

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        ΜΟΟΟΟΝΟΟΟ!
        Οταν έρθει η ώρα, Με το Καλό!
        Θα βοηθάω και εγώ. Με Θεωρίες και Υπολογισμούς, βέβαια! Ο καθένας «από το μετερίζι του»!

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Τελευταια εχω περιορισμενη προσβαση στο δικτυο. Τελοσπαντων, μη το παιρνεις προσωπικα, δεν απευθυνόμουν σε σενα. Το καπιταλιστικο συστημα γιατι παρουσιάζει εντροπια; Μαρξιστης είσαι Δημητρωφ, θεωρεις κι εσυ πως οι κρισεις ειναι εγγενεις του καπιταλισμου;

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        No problem!
        Ναι, είναι εγγενείς!
        Υπάρχουν δύο κύριες δυνάμεις στο Συμπαν! Η εντροπία που δημιουργεί ΧΑΟΣ λογω ελευθερίας και Η βαρύτητα που δημιουργει Τάξη λογω περιορισμού! Αυτά λέει η Φυσική.
        Πιστεύω, ότι αυτά ισχύουν και στην Οικονομία, αλλά δεν το έχω αποδείξει, το αισθάνομαι!

        Ναι, στον καπιταλισμό είναι αναμενόμενο να είναι πολύ περισσότερη η εντροπία! Γιατί; Πιθανόν γιατί υπάρχει πολλή ελευθερία και πολλή ενέργεια!

        ΟΧΙ στον Μαρξισμό! Γιατί υπάρχει λίγη ελευθερία! Η βαρύτητα οδηγεί σε ένα κεντρο! Υπάρχει ΤΑΞΗ μεν αλλά λείπει η ενέργεια! Μου λείπει η ΔΡΑΣΗ! 🙂

        ΑΔΡΑ-ΑΔΡΑ, τα λεώ αλλά η εικόνα που έχω είναι περίπου αυτή! Υποθέτω δεν κηρύττω!
        BTW. Να χαιρόμαστε και τον νέο μας Πρωθυπουργό!!! 🙂

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Να μας ζήσει! Είναι αγόρι!!

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        Yo! An Augur to replace the Ogre!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        More like Saruman has replaced the ogre….

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Δημητρωφ τι εννοείς ως ελευθερία μεσα στον καπιταλισμό;

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        Αφού ξέρεις! «Οικονομικό Υπαρξισμό». 🙂 Φιλελευθερισμό. ΖΩΝΤΑΝΙΑ!!! 🙂
        Γενικά, δέχομαι ότι η επιβολή της βούλησης του ενός στους πολλούς, με οικονομικά ή άλλα μέσα, είναι τουλάχιστον αντιπαθής. Δεν έχω όμως πεισθεί ότι είναι πάντα ή/και εξ’ορισμού γιά το «κακό» του συστήματος/κοινωνίας.
        Αφελές παράδειγμα. Αν κάποιος εφεύρει το «ελιξήριο της ζωής», και το πουλάει πανάκριβα, είναι αμφίβολο ότι θα μπορέσεις να αποδείξεις ότι κάνει, τελικά, περισσότερο κακό παρά καλό στην ανθρωπότητα! Μαθηματικά όμως και όχι ηθικά!

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        ΡΟΜΠΟΤ! Α μα βέβαια! Ο Γκειτς πρόσφατα δήλωσε σε μιά συνεντευξη ότι απο τους, πες, 30000 εργαζομένους του μονο οι 15000 κάνουν δουλειά που δεν μπορεί να γίνει από ρομπότ! Οι υπόλοιποι μένουν μόνο απο ανθρωπιστικούς ή πολιτικούς λόγους!
        Δεν το έχω το άρθρο, οπότε τα νούμερα ελέγχονται, αλλά το πνεύμα ήταν ακριβώς αυτό!

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Ανάλυσε λίγο το ανθρωπιστικούς ή πολιτικούς λόγους, και θα κάνεις άλματα ετών στην σκέψη σου 😛

  5. Ο/Η iordanoglou λέει:

    Δημητρωφ, ο καπιταλισμός συνιστα την απόλυτη σκλαβιά, μηδενικη πραγματικη ελευθερία. Ο λόγος είναι πως στα παραγωγικά συστηματα που δημιουργούν ταξικούς κοινωνικούς σχηματισμούς, το κοινωνικό οικοδόμημα έχει την οικονομία ως απολυτη βαση του απο την οποία εκπορευονται και το ιδεολογικό και το πολιτικό επίπεδο. Ο τρεχων πολιτισμός, οι συμπεριφορές, οι ανθρώπινες αξίες, το γιατί θα σε γουσταρει μια γκόμενα, όλα καταλήγουν στην οικονομική βάση του οικοδομήματος, όλες μα όλες οι αξίες, ηθικές, σε τελική τελική ανάλυση είναι οικονομικές αξίες, αναπτύχθηκαν στην πάροδο του χρόνου για να αναπαράγουν τις εκμεταλλευτικές οικονομικές δομές. Αναλογίσου φιλοσοφικά πόσο περιοριστικό είναι αυτό.

    Αλλά δεν μιλούσαμε ακριβως για αυτό. Το θεμα μας ήταν πιο απτό, πιο πεζό. Η εντροπία του καπιταλισμού έχει τη ρίζα της στο γεγονος πως η ανθρώπινη ευημερία έπεται εκείνης του κεφαλαίου. Συγκεκριμενα, στην τωρινη φάση του καπιταλισμού, η ευημερια των πολλών, των πάρα πολλών, έπεται της κερδοφορίας των παρα πολύ λίγων. Αυτό ονομάζεται «ανταγωνιστικότητα». Η οικονομικη ελευθερια που γευονται οι πολλοί Δημητρωφ δεν εχει καμια σχεση με εκείνη που γευονται οι λίγοι. Παράδειγμα, κάποιοι σόρταραν χοντρα τιτλους και πονταραν στην υποτίμηση του € μια-δυο μερες πριν ο Παπανδρεου ανακοινωσει τα περι δημοψηφίσματος, το παράδειγμα που μου ανέφερες κι εσυ. Βαθμοί ελευθερίας και στην πληροφόρηση Δημητρωφ, πάλι τα ποντίκια την πλήρωσαν…

    • Ο/Η DimitrisX λέει:

      Εχουμε καταλήξει εκεί που λες. Σχεδόν ακριβώς! ΑΛΛΑ
      Το γεγονός ότι καταλήξαμε στον καπιταλισμό δεν είναι επειδή επιβάλλεται από τον φιλελευθερισμό, εξ’ ορισμού! Στην ουσία ο φιλελευθερισμός χάνει από τον καπιταλισμό. Το ότι σχεδόν πάντα καταλήγουμε εκεί, είναι πρόβλημα ανθρώπινης φύσης, μάλλον, παρά του συστήματος καθεαυτού. Αυτό, επειδή Κεφάλαιο = Δύναμη. Η δύναμη εκτός από αυτονόητα επιθυμητή ως εργαλείο επιβολής της θέλησης, είναι και αφροδισιακή! 🙂 Περιορίζοντας την ελευθερία του επιχειρείν, γιά να περιορίσεις την συγκέντρωση κεφαλαίου, κάνεις, κατά την γνώμη μου, ΗΘΙΚΟ λάθος. Απαραίτητο λάθος; Πιθανότατα, αλλά ΛΑΘΟΣ!

      Αναρωτιέμαι πότε θα ξεχάσετε, οι ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ, την λέξη «ΤΑΞΕΙΣ». Είναι ξεπερασμένη και παραπλανητική. Εγώ και ο Γκειτς είμαστε στην ίδια τάξη. Εαν υποστηρίζεις ότι ήμασταν αλλά πλέον δεν είμαστε, είναι άλλη μία αποδειξη οτι η ΤΑΞΗ δεν έχει νόημα!

      Ξέρεις ποιό είναι το πλεονέκτημα της οικονομικής αξίας έναντι της ηθικής. Είναι πιό εύκολα μετρήσιμη, άρα «αυτονότητη» σε όλους, κυρίως στον «ΛΑΟ». Ο «λαός» μπορεί πιό εύκολα να σεβαστεί τον πλούσιο παρά τον «ηθικά σωστό». Το υπόλοιπο στον τραπεζικό λογαριασμό είναι ένα νουμεράκι. Απλή Αριθμητική! Η ηθική «καλότης», όμως, είναι πάντα ζήτημα βαθιάς φιλοσοφικής ανάλυσης!

      Η «ανταγωνιστικότητα» οδηγεί στον καπιταλισμό γιατί ΛΙΓΟΙ είναι πιό ικανοί να «κάνουν λεφτά» απο ότι ΠΟΛΛΟΙ! Αυτό είναι ένα ταλέντο που δεν μπορείς να τους το αρνηθείς. Ισα-ίσα πολεμώντας το σύστημα, αντί γιά αυτούς κατευθείαν, είναι άλλη μία απόδειξη αυτού! Αλλά, δεν μπορείς να πολεμήσεις ένα σύστημα με μόνο ηθικό έρεισμα την ανικανότητα των πολλών σε έναν τομέα, έναντι της ικανότητας των λίγων!
      Μπορείς -βέβαια- αλλά όχι ΗΘΙΚΑ. Οι πολλοί έναντι των λίγων έχουν αριθμητικό πλεονέκτημα και ΟΧΙ ΗΘΙΚΟ!
      Καταλήγει σε αυτό: «ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ – ΕΓΩ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ. ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!» Αγοράζει τα ΜΜΕ που κατά μεγάλο ποσοστό διαμορφώνουν την «Ηθική» του λαού και ΣΥ άντε να κάνεις «ΗΘΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ».

      Αν κάνεις ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ και πετύχεις, κατά πάσα πιθανότητα, οι πολλοί θα βρεθουν κάτω από αυτούς που έχουν μεγαλύτερο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ». ΛΕΝΙΝ, ΜΑΟ, κλπ Οπότε που καταλήγουμε; «ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΠΟΝΤΙΚΙ» και εάν είσαι μην το διαφημίζεις, τουλάχιστον! 🙂

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Ιορδάνογλου τα θέλει ο πωπουδάκος σου έχω να δηλώσω…

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        Τι να πρωτοπιάσω ρε Δημητρωφ, του δωσες και καταλαβε να πούμε…
        «αξια», «ικανοτητα», «ηθικη», ταξεις, γκεητς…
        Η ανικανοτητα των πολλών να κανουν λεφτα…
        Μια ερωτηση θα σου κανω, η υλικη ζωη που απολαμβανεις εσυ προσωπικα ειναι αποτελεσμα της προσωπικης σου αξιας;

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        Θα το ψάξω!

        Αυτή η φράση περιέχει μεταφυσικά στοιχεία («θεός»)! 🙂 Δεν είμαι καλός σε αυτά. Ας πούμε ότι είναι φράση «ποντικιού». Αν όμως αυτός που την χρησιμοποιεί την πιστεύει, ότι και να πούμε εμείς…

    • Ο/Η DimitrisX λέει:

      Την λέξη «αξία» την χρησιμοποίησα μόνο επειδή ήταν στο δικό σου σχόλιο. Σημαίνει δε αριθμητική αξία και όχι ανωτερότητα ή οτιδήποτε σημαντικό! Η «ηθική», ομοίως!
      Στην Κοινωνιολογία υπάρχει ένα κεφαλαιάκι «Περι Συμμόρφωσης στο κατεστημένο». Πότε συμφέρει και πότε όχι, δλδ! Δεν κήρυξα αυτήν την άποψη αλλά την ανέφερα ως υπάρχουσα και κυρίαρχη στους περισσότερους! Ζυγίζεις το υπάρχον με το «ιδεατό» και αποφασίζεις εάν σε συμφέρει να εξεγερθείς. Δεν γίνεσαι «ποντίκι» υποτασσόμενος, απλώς κάποιος που αποφάσισε ότι δεν αξίζει τον κόπο να έρθει σε ρήξη!
      «Ικανότητα να κάνεις λεφτά» στο υπάρχον σύστημα, δεν είπα και τίποτε ΤΟΣΟ τρομερό!
      Τώρα, επι προσωπικού. και παρότι, επαναλαμβάνω ότι στο σχόλιο δεν περιγραψα αυτά που ενστερνίζομαι ευλαβικά, μάλλον ναί, μιας και ποτέ δεν κληρονόμησα ή απέλαβα οτιδήποτε σημαντικό υλικά, ότι απολαμβάνω είναι μάλλον αποτέλεσμα δικών μου προσπαθειών, μέσα στο υπάρχον σύστημα.
      Αλλά όσον αφορά τις ΤΑΞΕΙΣ, το πιστεύω απόλυτα. Εκτός εάν δεν ορίζουμε τη λέξη με τον ίδιο ακριβώς τρόπο!

      • Ο/Η iordanoglou λέει:

        «Στην Κοινωνιολογία υπάρχει ένα κεφαλαιάκι “Περι Συμμόρφωσης στο κατεστημένο”. Πότε συμφέρει και πότε όχι, δλδ!»
        Σου προτεινω, αν δεν το εχεις διαβασει ηδη, το πονημα του Παναγιωτη Κονδυλη «Η ηδονη, η ισχυς, η ουτοπια», νομιζω θα σου αρεσει.

        ΥΓ. «Ο θεος να χει καλα τον κυρ Λατση που μας δουλεια και τρωμε ψωμι», πως κρινεις αυτη την αποψη;

      • Ο/Η DimitrisX λέει:

        !!!Σορρυ, λάθος τοποθεσία!!!
        Θα το ψάξω!

        Αυτή η φράση περιέχει μεταφυσικά στοιχεία (“θεός”)! Δεν είμαι καλός σε αυτά. Ας πούμε ότι είναι φράση “ποντικιού”. Αν όμως αυτός που την χρησιμοποιεί την πιστεύει, ότι και να πούμε εμείς…

  6. […] παλαιότερα (Κοινωνικός δαρβινισμός και άλλα θηρία 1,2,3).  Είναι αλήθεια ότι ο καπιταλισμός επιτάχυνε […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.767 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ
  • Εγώ συμφωνώ με όλους. Και η σύμπραξη ΚΚΕ - δεξιάς είναι παλιά και κλασική - αρκεί να ακούσετε Real- και οι ΣΥΡΙΖΑίο… twitter.com/i/web/status/9… 1 hour ago
  • RT @SpDapergolas: @KosmidisStathis Δεν γίνονταν. Ηταν σεξ με πάθος. Όχι σαν τον δικό σου όποτε δεν είχε νηστεία, με τα φώτα σβηστά και η μά… 1 hour ago
  • RT @JeanDeCapel: @KosmidisStathis @BillKouts1 Επίσης το μόνο 19 που είχες στο Γενικό λύκειο ήταν οι απουσίες των 3 πρώτων ημερών 1 hour ago
  • RT @JeanDeCapel: @KosmidisStathis @BillKouts1 Δεν φταις εσύ που οι γονείς σε είχαν γραμμένο από μικρό και σε εδερναν επειδή δεν έκανες για… 1 hour ago
  • RT @JeanDeCapel: @KosmidisStathis @BillKouts1 Δείγμα χαμηλού IQ είναι η έλλειψη επιχειρημάτων σε μια λογομαχία και εν συνεχεία η προσωπική… 1 hour ago
Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: