Η μετα-βιομηχανική εποχή: τρισδιάστατη εκτύπωση και αποδέσμευση από την εργασία


Η τεχνολογία τον 20ο αιώνα μας αποδέσμευσε από μεγάλη χειρωνακτική εργασία, και μας χάρισε περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Αρκεί να σκεφτούμε συσκευές, όπως το πλυντήριο, για να κατανοήσουμε το χρόνο, που απαιτείτο στο παρελθόν για μια νοικοκυρά, να τελειώσει τις δουλειές του σπιτιού, και το κέρδος, που έχει τώρα.

Στο χώρο της παραγωγής, η τεχνολογία επέτρεψε, την αύξηση του αριθμού και της ποιότητας των παραγόμενων προϊόντων.  Αλλά το κέρδος από αυτή την παραγωγική αύξηση, διοχετεύτηκε στους ιδιοκτήτες των μέσω παραγωγής, και όχι προς την εργατική τάξη, η οποία καλείται ενώ έχουμε ραγδαία αύξηση της παραγωγικής ικανότητας, να ζει με στάσιμους μισθούς, περίπου από τη δεκαετία του ’80 και μετά.  (Δείτε και εδώ. ) Και αυτό δεν συμβαίνει από κάποια σκοτεινή συνωμοσία, αλλά είναι αποτέλεσμα της ίδιας της δομής του καπιταλιστικού συστήματος. Εφόσον η ανθρώπινη εργασία γίνεται όλο και λιγότερο σημαντική, και μπορεί να εκτελείται από ανειδίκευτους, λογικό, είναι οι μισθοί να παραμένουν στάσιμοι, λογικό επίσης και οι εργοδότες να έχουν το πάνω χέρι, και να απαιτούν όλο και περισσότερα, από τους εργαζόμενους.

Το παράλογο αυτό σύστημα, δημιουργεί τελικά υψηλούς αριθμούς ανεργίας, υπερκαταναλωτισμό, υπερεργασία για όσους έχουν δουλειά, και κατασπατάληση των γήινων πόρων, στο πλαίσιο του άκρατου ανταγωνισμού. Είναι παράλογο, ενώ η ανθρωπότητα, έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο παραγωγής, εν πολλοίς ο εργαζόμενος τη σημερινή εποχή, να έχει πιο αβέβαιο μέλλον από τη δεκαετία του ’60.

Ένας πριμιτιβιστής, εδώ θα αναπολούσε τις παλιές καλές εποχές του άροτρου.  Αλλά η τεχνολογία δεν είναι σαφώς το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι ποιος την κατέχει, και ποιος αποφασίζει, πώς θα κατανεμηθούν τα προϊόντα της.

Αλλά επειδή οι εξελίξεις τρέχουν, πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά, τί θα γίνει τη στιγμή, που η τεχνολογία θα προχωρήσει τόσο, ώσπου η ανάγκη για ανθρώπινη εργασία, θα είναι πραγματικά ελάχιστη. Με τη λογική του σημερινού μοντέλου,  το καπιταλιστικό μοντέλο θα βάλει στην άκρη την τεχνολογική πρόοδο – πράγμα που κάνει εν πολλοίς σήμερα, στρεφόμενος σε φτηνά εργατικά χέρια, σε τριτοκοσμικές χώρες, όπου μπορεί να τα εκμεταλλευτεί περισσότερο- ή θα δημιουργηθούν στρατιές ανέργων, οι οποίες δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση, στην αφθονία των παραγόμενων προϊόντων, με συνέπεια και άλλες κυκλικές κρίσεις, λόγω της πτώσης της κατανάλωσης.

Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη διαδεδομένη αντίληψη, ότι ο καπιταλισμός, προωθεί την τεχνολογική ανάπτυξη.

Αν νομίζετε, ότι το σενάριο αυτό απέχει ακόμα πολύ μακρυά, γελιέστε. Τα επιτεύγματα στο χώρο της τρισδιάστατης εκτύπωσης, φέρνουν μια πραγματική επανάσταση, στον τρόπο, που αντιλαμβανόμασταν, ως τώρα την βιομηχανική παραγωγή.

Η τρισδιάστατη εκτύπωση επιτρέπει, τη σάρωση και την αναπαραγωγή αντικειμένων, μέσω μιας πλαστικής ή μεταλλικής σκόνης. Η τεχνολογία βρίσκεται ήδη υπό ανάπτυξη, αλλά ήδη μπορούν να κατασκευαστούν πολύ ανθεκτικά εξαρτήματα, όπως μέρη αεροπλάνων. Ήδη υπάρχουν άνθρωποι, που οραματίζονται την εκτύπωση, ολόκληρων κτηρίων.

printed buiding

Η ανάγκη για γραμμή παραγωγής καταργείται. Το πνευματικό έργο γίνεται σημαντικότερο από την ίδια την κατασκευή. Ήδη με την ανάπτυξη του διαδικτύου, έχουμε μια άνευ προηγουμένου δωρεάν ανταλλαγή και κοινοτική συνδιαμόρφωση των πνευματικών προϊόντων, όπως το λογισμικό ανοικτού κώδικα. Ένα σχέδιο ενός οποιοδήποτε εξαρτήματος, θα μπορεί να ανταλλάσεται και να αναπαράγεται, οπουδήποτε στον κόσμο. Η εξοικονόμηση πόρων θα είναι τεράστια, αλλά κυρίως, παύει η ανάγκη ενεργοβόρων μεταφορών, από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη.

Αλλά δυστυχώς αυτή η επανάσταση, δεν μπορεί να ενσωματωθεί ομαλά στο υπάρχον μοντέλο παραγωγής.

Υπάρχουν ήδη προτάσεις πάνω στο θέμα, και από την συστημική σκοπιά. Πολλοί θα θυμούνται ότι πριν από λίγα χρόνια, συζητούσαμε σοβαρά την καθιέρωση του 36ωρου. Η μείωση του επίσημου ωραρίου, για τον ίδιο μισθό, θα ήταν πράγματι, μία λύση, αν μπορούσε να εφαρμοστεί παγκοσμίως. Δυστυχώς μέσα στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα αυτό δεν μπορεί να γίνει, για τον ίδιο λόγο, που είμαστε αναγκασμένοι τώρα να μειώσουμε τους μισθούς μας, για να ανταγωνιστούμε χώρες όπως η Κίνα και η Ρουμανία.

Χωρίς ριζική αναδιαμόρφωση του τρόπου δημιουργίας, παραγωγής και διανομής του παραγόμενου προϊόντος, η αλλαγή θα είναι απλά προς το χειρότερο.

Διαβάστε και: Θέμα: Τρισδιάστατη επανάσταση στην παραγωγή
21 hours : Why a shorter working week can help us all to flourish in the 21st century (via @lolgreece)

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with:
Αναρτήθηκε στις Αχτένιστα, Επιστήμη-Λογική, Φιλοσοφία της οικονομίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.769 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ
Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: