Ο ψηφοφόρος της Χρυσής Αυγής και πόσο μας κόφτει


Τον τελευταίο χρόνο από τη στιγμή που το ακροδεξιό κράτος του Σαμαρά έδωσε το οκ στον αρχηγό των πραιτωριανών Δένδια να κινηθεί ενάντια στο απόστημα της Χρυσής Αυγής, όλοι όσοι xrysi_avgi_aftodioikisi-620x320ασχολούμαστε με το φαινόμενο τα τελευταία χρόνια, παρακολουθούμε με αμηχανία και με κάποια διασκέδαση τα ΜΜΕ να ανακαλύπτουν πράγματα και θάματα για τα εγκλήματα των χαριτωμένων εγχώριων ναζί που εμείς τα είχαμε τούμπανο, αλλά κάποιοι επέλεγαν να τα σκεπάζουν με το χαλί. Κατά πόσο το σύστημα έδωσε αβάντα στο φαινόμενο της Χρυσής Αυγής για να αντιμετωπίσει την άνοδο της Αριστεράς, ή κατά πόσο θεωρήθηκε ότι η προβολή τους θα τους έδινε περισσότερη δύναμη ας το αφήσουμε στον ιστορικό του μέλλοντος [1]. Αυτή η χοντροκομμένη εκστρατεία ενημέρωσης/προπαγάνδας είχε σκοπό να εκπαιδεύσει το πόπολο – που ως τότε θεωρείτο αδαές – ως προς το πραγματικό πρόσωπο της ΧΑ.

Μετά τις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές και ευρωεκλογές και αφού τα ποσοστά της ΧΑ παρέμειναν ακλόνητα – κατά άλλους με τη σύλληψη τους αποφεύχθηκαν πολύ υψηλότερα ποσοστά όπως προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις εάν ήταν αξιόπιστες – γίναμε μάρτυρες μιας άλλης κωμωδίας: ποιοι αποτελούν αυτό το 10% που επιμένει να τους στηρίζει, ποιος τους χαϊδεύει τα αυτιά, ποιος θέλει να τους πάρει με το μέρος του. Και ξαφνικά στα κανάλια οι διάφοροι αναλυτές, λες και το κρατούσαν μέσα τους, παραδέχτηκαν όλοι μαζί ότι αυτός ο απλός κόσμος «που σε καμιά περίπτωση δεν ήταν φασίστες», είναι ψιλοφασιστάκοι. Εκεί που η γραμμή της ΝΔ ήταν να μην τους απομονώσουμε -λέγε με Μπαλτάκο – η γραμμή έγινε κατηγορούμε το ΣΥΡΙΖΑ ότι προσπαθεί να τους προσεταιριστεί – με την καταπληκτική ευελιξία που χαρακτηρίζει την κυβερνητική ομάδα όταν στριμώχνεται.

Επειδή ο άνθρωπος είναι όντως περίπλοκο ον – ακόμα και στη θηριωδία του – θα προσφέρω ταπεινά τον κάτωθι οδηγό αναγνώρισης χρυσαυγίτη ψηφοφόρου στους αναγνώστες του παρόντος μπλογκ, για να λυθούν οι περαιτέρω παρεξηγήσεις, οι αλληλοκατηγορίες, τα μίση, οι στεναχώριες και οι τύψεις, για το ποιος τελικά φταίει.

Ο «θα τους δείξω εγώ»

Ο «θα τους δείξω εγώ» ψηφοφόρος. Αποτελείται από εντελώς αφελείς μέχρι ιδιαίτερα εμπαθείς ανθρώπους, που προέρχονται σαν ψηφοφόροι από τα μεγάλα κόμματα. Ο «θα τους δείξω εγώ» ψηφοφόρος είναι απόλυτα συνεπής με τη νοοτροπία της ανάθεσης, που διατρέχει εξάλλου και το σεβαστό πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής ολιγαρχίας, αλλά το προχωράει ακόμα πιο πέρα. «Αφού οι πολιτικοί μας πρόδωσαν, θα κάνουμε μια ακραία επιλογή για να τους επαναφέρουμε». Ο «θα τους δείξω εγώ» ψηφοφόρος αντιλαμβάνεται την επιλογή της ΧΑ σαν «μια κακή επιλογή», με τον ίδιο τρόπο που ένα ηλίθιο παιδάκι αντιδρά στο μπαμπά του που του λέει να μη βάλει το χέρι στην πρίζα. Νομίζει ότι οι επιπτώσεις θα περιοριστούν στους άλλους «ο μπαμπάς θα τσαντιστεί και θα με προσέξει» και όχι ότι θα πάθει το ίδιο ηλεκτροπληξία. Φυσικά υπάρχει το ρατσιστικό ή θρησκόληπτο υπόβαθρο, που διευκολύνει τη μετάβαση. Μετά το ντουβρουτζά που έπαθε με το μνημόνιο, λοιπόν, αποφάσισε ότι είναι εντάξει να κάνει όση περισσότερη ζημιά μπορεί, και ας πεθάνουν μερικοί μετανάστες, που έτσι και αλλιώς «δεν είναι δικοί μας».

Ο χουντολάγνος

Χουντολάγνοι, ναζιστές, φασίστες, θαυμαστές του Χίτλερ, του Παττακού, του Παπαδόπουλου. Ζουν ανάμεσα μας, απλά μέσα στη μεταπολίτευση ήταν πιο διακριτικοί. Αλλά αν θυμηθούμε προς τα πίσω, πάντα υπήρχε εκείνος ο παράξενος 60άρης δάσκαλος στο σχολείο, που μας έλεγε ότι στη χούντα ήταν καλύτερα τα πράγματα.  Με την κρίση κάτι σκίρτησε μέσα τους, ένιωσαν δικαιωμένοι, και αποφάσισαν ότι είναι εντάξει να μας κάνουν κήρυγμα στις ουρές της εφορίας για τα καλά του Μεταξά, ή να σπρώχνουν τσιγγανάκια στο μετρό λέγοντας τους να πάνε πίσω στην πατρίδα τους. Διαφέρουν από τους πρώτους στο βαθμό συνειδητοποίησης. Το νιώθουν, το πιστεύουνε. Η δημοκρατία, δεν δουλεύει, χρειάζεται ένας ισχυρός Τιμονιέρης στο τιμόνι της χώρας, ένας Πατερούλης – η πλάκα είναι ότι κοροϊδεύουν τους κομμουνιστές που χρησιμοποιούσαν τις ίδιες έννοιες. Οι πολιτικοί το μόνο που κάνουν είναι τρώνε τα λεφτά της χώρας, οι στρατιωτικοί δεν τρώνε – κλασική περιγραφή του Ντερτιλή για τη χούντα  «οι στρατιωτικοί πήρανε την κουτάλα από τους πολιτικούς».  Επομένως ο χουντολάγνος είναι σχεδόν πάντα στρατόκαυλος, πατερναλιστής, πιστεύει ότι η χώρα είναι σε διαρκή απειλή από τους ξένους, δεν μπορεί να αποδεχτεί με τίποτα το διαφορετικό, με λίγα λόγια συντηρητικός μέχρι αγκύλωσης των αρθρώσεων. Αλλά μην νομίζετε ότι είναι πάντα γραφικός. Ένα σωρό ευυπόληπτοι πολίτες έχουν να σας πουν, αν έχουν όρεξη, ιστορίες για τον παππού τους τον ταγματασφαλίτη – οι κομμουνιστές φταίγανε – ή για το πώς ξέρουν από πρώτο χέρι ότι δεν πέθανε κανείς στο Πολυτεχνείο, επειδή ήταν στρατιωτικοί στη χούντα.

Ο νοικοκυραίος εγκληματίας

Είναι δύσκολο να φανταστούμε τη σύνδεση μιας εγκληματικής οργάνωσης με την εγκληματική προδιάθεση και το οικονομικό συμφέρον; Αν εξετάσουμε τον τρόπο λειτουργίας της Χρυσής Αυγής, γίνεται φανερό ότι υποστηρίχθηκε ακριβώς γιατί κάποιος πρέπει να κάνει καλά τους εργάτες είλωτες. Και επειδή το οικονομικό συμφέρον επηρεάζει και την ιδεολογία,  έπρεπε να τονιστεί η εικόνα του Πακιστανού εγκληματία δολοφόνου και βιαστή – για να καλυφθεί το νταβαντζιλίκι, οι απειλές και τα μαχαιρώματα. Ολόκληρο οικονομικό θαύμα στήθηκε στη Μανωλάδα με αυτή τη φάμπρικα. Είναι τόσο αποδεχτή η εικόνα του χρυσαυγίτη σαν του «νταβά της γειτονιάς», που η πιο συνηθισμένη απειλή στης μέρες μας είναι «θα φωνάξω τα παλικάρια«, ακόμα και μέσα σε προαύλια σχολείων.

Τα αίτια και η αντιμετώπιση ως τώρα

Επομένως διακρίνουμε δύο αίτια για την ενίσχυση της Χρυσής Αυγής. Το ρατσιστικό και συντηρητικό υπόβαθρο, και την απώλεια της έννοιας του πολίτη, και την αντικατάσταση της με την έννοια του υπηκόου. Και τα δύο σχετίζονται τελικά με την κουτσουρεμένη εθνοκεντρική παιδεία, που προωθεί το ελληνικό κράτος από τον καιρό της δημιουργίας του, και τελικά οδηγεί σε διαστρεβλωμένο πολιτικό κριτήριο. Αν σε κάποιους φαίνομαι υπερβολική που συγκρίνω την αντιπροσωπευτική δημοκρατία με τη χούντα, ας μου πει πραγματικά αν η παρακάτω πρόταση δεν αντιστοιχεί σε ανθρωπότυπο του σήμερα «Τότε ζούσαμε ήσυχα. Κοιτάγαμε τη δουλειά μας και δεν μας ενοχλούσε κανείς. Μόνοι οι Άλλοι είχαν πρόβλημα, και καλά τους κάνανε»[2].

Και τί είναι η Χρυσή Αυγή αν όχι το γκροτέσκο καθρέπτισμα μιας εγκληματικής κοινωνίας; Μάλλον θα έπρεπε να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη, που τα λούμπεν στοιχεία που αποτελούν την ηγεσία του, δεν μπορούν να εμπνεύσουν τη λατρεία του πλήθους – από την άλλη θα μπορούσε να πει κάποιος πονηρός ότι δεν προωθήθηκαν τυχαία.

Τόσα χρόνια η μόνη αντιπαράθεση που υπήρχε στη χρυσή αυγή ήταν ένα αντιφασιστικό κίνημα, κυρίως από τον αναρχικό χώρο, δηλαδή από το χώρο που εκφράζει τη νοοτροπία της μη ανάθεσης. Η πλειοψηφία της κοινωνίας υπήρξε από αδιάφορη έως αμέτοχη, για να μη μιλήσουμε για τη θεσμική συμμετοχή με το περίεργο ρόλο της αστυνομίας. Όχι ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας γουστάρει ξαφνικά παρελάσεις με SS – απλά βαριέται να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο πέραν του στενού οικογενειακού της κύκλου.

Τα ΜΜΕ με την είσοδο της Βουλή, και μετά ειδικά τα περιστατικό της επίθεση του Κασιδιάρη στην Κανέλλη, ακολούθησαν μια πολιτική αποκλεισμού. Υπήρξαν βέβαια και κάποιες εφημερίδες που προώθησαν τη «lifestyle» πλευρά της Χρυσής Αυγής, με τη δικαιολογία ότι να τους κρύβεις τα κάνεις χειρότερα.

Τέρας ή γατάκι;

Ας πούμε ότι έχεις έναν νταή που προσπαθεί να σε τρομοκρατήσει. Η υγιής αντιμετώπιση κάποιου που ασκεί βία πάνω σου είναι να αμυνθείς. Τί συμβαίνει όμως με τους κρυφονταήδες θρασύδειλους που βάζουν τον νταή μπροστά και αυτοί απλά παρακολουθούν τί θα γίνει; Και να μπορούσες να τους δείρεις όλους, δεν θα είχε κάποιο αποτέλεσμα . Πρώτον επειδή οι άνθρωποι δεν αλλάζουν νοοτροπία με τη βία, και δεύτερον επειδή ο θρασύδειλος λατρεύει τη δύναμη και την υπεροχή, το πολύ πολύ αν επιτύχεις είναι να γίνεις ο νταής στη θέση του νταή.[2]

Η μόνη αντιμετώπιση είναι να δείξεις ότι η τρομοκρατία του δεν πετυχαίνει. Ο  καταιγισμός από τρομολαγνικές ειδήσεις  για το πόσο φοβερή και τρομερή είναι η Χρυσή Αυγή, καταφέρνει το βασικό στόχο κάθε νταβά, ο οποίος είναι να εδραιώσει τη φήμη του. Ο «θα σου δείξω εγώ» ψηφοφόρος αντιλαμβάνεται ότι αυτό που έκανε εν μέρει πέτυχε, και ο «χουντολάγνος» βρίσκει ένα δυνατό φαλλικό σύμβολο για να στηρίξει τις ελπίδες του για το μέλλον.

Επίσης η κοινωνική απομόνωση αποτρέπει τα άτομα που θέλουν απλά να έχουν την ησυχία τους. Αυτή η τακτική δεν δουλεύει στους πιο συνειδητοποιημένους, αλλά τουλάχιστον τους κάνει να το ξανασκέφτονται, πριν αρχίσουν το κήρυγμα στις παρέες.

Για τους συνειδητοποιημένους δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα. Είναι εν δυνάμει εχθροί κάθε μειονότητας και κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας. Και δεν μπορείς να τους κάνεις να νοιαστούν με το ζόρι, ούτε να επιδιορθώσεις εκ των υστέρων στερημένες παιδικές ηλικίες. Τα κόμματα που υποπέφτουν στον πειρασμό «μεταστροφής» τους, υποκύπτουν στον εκβιασμό τους, όπως έγινε με το ΠΑΣΟΚ και τον Λοβέρδο και τον χειρισμό της υπόθεσης των οροθετικών, και όπως έχει αναλάβει η «σοβαρή ΧΑ» – Νέα Δημοκρατία να φτιάξει στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Και στην τελική πόση σημασία έχει το ποσοστό της Χρυσής Αυγής, όταν η ΕΕ προωθεί πολιτικές που πνίγουν τόσους μετανάστες στα σύνορα τους, ενώ κανείς από τα «αστικά κόμματα» δεν ίδρωσε για το Φαρμακονήσι;

1.  Και μιας και ο ιστορικός του μέλλοντος είναι ο δημοσιογράφος του παρόντος, ο κρινόμενος ταυτίζεται με τον κριτή.
2. Βλέπε και οικονομική ελευθερία στο καθεστώς Πινοσέτ.

La Scapigliata

Μικρούλης σύνδεσμος : http://wp.me/p1lzKi-zj

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with: , , ,
Αναρτήθηκε στις Αχτένιστα
11 comments on “Ο ψηφοφόρος της Χρυσής Αυγής και πόσο μας κόφτει
  1. Ο/Η Σκεπτόμενος7 λέει:

    ο φασισμος αντιμετωπίζεται με παιδεια και με καλά επιχειρήματα
    Ο θα τους δείξω εγώ ειναι πρωην βολεμενος πασοκος η νεοδημοκράτης που εκει που του ειχαν βολέψει τα παιδια του με stage του τα πετάξαν του εκοψαν και την σύνταξη και την ειδε Εθνικιστης…τέτοια άτομα δεν έχουν καμια ελπίδα…Κλασσικοι μαλάκες ΝεοΈλληνες
    Ο χουντολάγνος ειναι κυριως απο 60 και πάνω που δεν πιστεύει πουθενα και ηταν κολλημένος στο δίδυμο βασιλεια η δημοκρατία…κυρίως ειναι δεξιός αλλά υπάρχου και χουντολάγνοι που ηταν πρώην Κομμουνιστές…οι λεγόμενοι Βασιλλοκομμουνιστες
    Η κατηγορια του νοικοκυραίου εγκληματία ειναι οι πιο επικίνδυνοι γιατι ειναι τιγκα μικροαστοι και έχουν δημιουργηθεί απο την μεταπολιτευση και μετά ψηφίζαν φανατικα ΠΑΣΟΚ κυρίως(και λιγο ΝΔ) ηταν οργανωμένοι το 81 σε κλαδικη και τώρα την ειδα Εθνικισμό και για ολα φταινε οι μετανάστες…με αυτούς δεν κουβεντιάζω ουτέ καν ειναι χειρότεροι απο την πρώτη κατηγορια…
    Εν κατακλείδι η άνοδος των Ναζιστών δεν ειναι ήταν τυχαία και δεν ειναι τυχαία πως η Ελλάδα οταν έχει οικονομική κρίση ανεβαινουν τέτοια φαινόμενα ειναι γνωστά, τα ιδιώνυμα, ο Εθνικος διχασμος κλπ

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Χουντολάγνους έχει και νεότερους, είναι τα παιδιά των παλαιότερων.
      Βασιλοκομμουνιστές πρώτη φορά ακούω, κάθε μέρα ανακαλύπτω καινούρια καμμενιά 😀

  2. […] δύναμη ας το αφήσουμε στον ιστορικό του μέλλοντος [1]. Αυτή η χοντροκομμένη εκστρατεία […]

  3. Ο/Η Christos λέει:

    Θα μου επιτρέψεις να προσθέσω ακόμα μια κατηγορία που θεωρώ πως είναι αρκετά μεγάλο ποσοστό ανάμεσα στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής.

    Εκείνη των ανιστόρητων και απαίδευτων πολιτών. Αυτή πιστεύω ότι είναι και η πιο πολύπλοκη κατηγορία ως προς τα χαρακτηριστικά των ατόμων.

    Στο οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι (κυρίως άνω των 50 αλλά και αρκετοί νέοι) που ψηφίζουν και υποστηρίζουν την Χρυσή Αυγή. Τους κοντινούς τους γνωρίζω καλά, τους πιο μακρινούς λιγότερο, αλλά με σιγουριά μπορώ να πω, ότι δεν είναι όλοι τους ρατσιστές, θρησκόληπτοι, εθνικιστές ή στρατόκαυλοι. Σίγουρα όλοι τους είναι λίγο έως πολύ συντηρητικοί στον τρόπο σκέψης.

    Ανιστόρητοι είναι, γιατί δεν μπήκαν ποτέ στην διαδικασία να ψάξουν την αλήθεια για την Χούντα και από μικροί γαλουχήθηκαν με τις εξιστορήσεις του πατέρα, του παππού, του θείου όσο αναφορά τους δρόμους, τα υδραγωγεία, τα σχολεία που έφτιαξαν για τον λαό ο Παπαδόπουλος και η παρέα του, όσο αναφορά την αξιοκρατία και την εύρυθμη λειτουργία του δημόσιου τομέα. Χωρίς ποτέ να ακούσουν (ή να θελήσουν να ψάξουν) για τα οικονομικά σκάνδαλα, τις παροχές στο μεγάλο κεφάλαιο, για τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες στα μπουντρούμια της ασφάλειας.

    Ανιστόρητοι είναι για την περίοδο της κατοχής και του εμφυλίου γιατί όλα όσα γνωρίζουν είναι αυτά που τους είπαν οι συγγενείς που τους μεγάλωσαν. Χωρίς ποτέ να ακούσουν για τους ταγματασφαλίτες, τους δοσίλογους, την αντιστασιακή δράση του ΕΑΜ, την συμφωνία της Βάρκιζας, το σχέδιο Μάρσαλ κτλ.

    Ανιστόρητοι είναι, γιατί πέρα από την ελλειπή και διαστρεβλωμένη Ιστορία που τους έμαθαν στο σχολείο για τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, δεν έχουν ιδέα για την παραδοσιακά στενή σχέση των Βιομηχάνων με τον φασισμό, δεν έχουν ακούσει ποτέ για τον Φράνκο, τον Σαλαζάρ, τον Πινοσέτ και άλλους δικτάτορες.

    Απαίδευτοι είναι γιατί ο νους τους δεν μπορεί να συλλάβει και να επεξεργαστεί έννοιες όπως η ελευθερία, η διαφορετικότητα, η ισότητα, ο ουμανισμός.

    Δεν υποστηρίζω ότι δεν ασπάζονται καμία από τις παραπάνω έννοιες και είναι μισάνθρωποι, αλλά ότι δεν τις έχουν συνδέσουν με την πολιτική.

    Κοινό γνώρισμα όλων των παραπάνω είναι πως η πολιτική τους ταυτότητα διαμορφώθηκε οικογενειοκρατικά, ποτέ δεν μπήκαν στην διαδικασία να σκεφτούν και να επιλέξουν πλευρά ανάλογα με την προσωπικότητα τους.

    Σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογώ τις επιλογές τους, απλώς διαπιστώνω πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεφύγεις απ’ τον κομφορμιστικό τρόπος σκέψης και τις πεποιθήσεις που διαμορφώθηκαν από την παιδική ηλικία.

    Τέλος, παραθέτω τον διάλογο που είχα με στενό συγγενικό μου πρόσωπο, στην προσπάθεια μου να τον αποτρέψω να ψηφίσει Χρυσή Αυγή και να στραφεί προς τα Αριστερά

    – Καλά ρε, γιατί θέλεις να ψηφίσεις τους Φασίστες?

    – Γιατί είμαι Εθνικιστής.

    – Μα εσύ δεν έχεις κανένα γνώρισμα του εθνικιστή.
    Δεν έχεις αναφέρει ποτέ ότι οι Έλληνες είμαστε ανώτεροι από τους άλλους λαούς, αντίθετα συχνά υποστηρίζεις πως είμαστε
    κατώτεροι σε πολλά θέματα.
    Θρησκόληπτος δεν είσαι.

    – Πιστεύω στην ύπαρξη του θεού, αλλά δεν είμαι.

    – Τους μπάτσους και τους στρατιωτικούς τους βρίζεις συνέχεια. Ρατσιστής δεν είσαι, όχι μόνο συναναστρέφεσαι με ξένους και πίνεις
    καφέ μαζί τους, αλλά τους βοηθάς. Εσύ δεν χάρισες πρόπερσι κάποια παλιά σου έπιπλα στον Πακιστανό που μένει στην γειτονιά
    σου? Εσύ δεν έδωσες λεφτά στον Αλβανό που έχεις στην δουλειά σου για να αγοράσει καινούργιο αμάξι γιατί δεν μπορούσε να
    πάρει δάνειο από την τράπεζα?

    – Παρόλα αυτά είμαι εθνικιστής, αριστερά δεν μπορώ να ψηφίσω…

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Στην Ελλάδα οι περισσότεροι είναι στο δεξιό ή αριστερό φάσμα, λόγω οικογενειακής παράδοσης. Αλλά μόνο αυτό δεν εξηγεί γιατί προκρίνεται ένα φασιστικό κόμμα.
      Εγώ πιστεύω ότι η ΝΔ και το ΛΑΟΣ γαργάλησαν την ξενοφοβία και το ρατσισμό τα τελευταία χρόνια. Αλλά όταν παρουσιάζεις τους μετανάστες σαν κατσαρίδες που έχουν κατακλύσει τη χώρα, ο άλλος θα προτιμήσει αυτόν που φαίνεται πιο έτοιμος να πάρει τον εντομοκτόνο.
      Οι ειδήσεις του Ευαγγελάτου για τους Αλβανούς εγκληματίες, οι εθνικιστικές κορώνες για το ανάδελφο έθνος τις προηγούμενες δεκαετίες, όλα μαζί παρήγαγαν ένα βούρκο.
      Αλλά όπως γράφω και στον επίλογο, δεν έχει σημασία τόσο τί θα ψηφίσει ο συγγενής σου, αν η κεντρική πολιτική σκηνή επιμένει στο ίδιο τραγούδι.

      • Ο/Η Christos λέει:

        Θα συμφωνήσω μαζί σου.

        Στην παραπάνω απάντηση όμως δεν εστιάζω εκεί, αλλά στην οικογενειακή παράδοση και πόσο επηρεάζει την πολιτική τοποθέτηση ενός πολίτη στους 2 πόλους του πολιτικού φάσματος.

        Η άποψη μου είναι πως η αριστεροί ψηφοφόροι είναι πιο συνειδητοποιημένοι όσο αναφορά την επιλογή τους από τους δεξιούς, ακόμα και αν προέρχονται από παραδοσιακά αριστερή οικογένεια. Έχουν ιδεολογική ταυτότητα, σε αντίθεση με αρκετούς δεξιούς ψηφοφόρους (δεν αναφέρομαι στους εκ πεποιθήσεως δεξιούς ή ακροδεξιούς).

        Αν μιλήσεις με κάποιον αριστερό έχει άποψη του τι πρεσβεύει ο σοσιαλισμός και γνώση ιστορικών γεγονότων όχι μόνο από προφορικές πηγές (έτσι μου τα είπε ο μπαμπάς, ο παππούς κτλ).

        Από την άλλη ο δεξιός κατά κανόνα δεν έχει ιδέα για την ελεύθερη αγορά, τον νεοφιλελευθερισμό, τον φασισμό και τα αποτελέσματα του, την ιστορία την γνωρίζει είτε από προφορικές πηγές, είτε σπανιότερα από ανυπόληπτα ακροδεξιά site ή καθοδηγούμενα ΜΜΕ που πάντα κάτι θα παραλείψουν ή θα παραχαράξουν. Έτσι η πολιτική του ταυτότητα καθορίζεται κυρίως από παράγοντες όπως την θρησκεία, το πατριωτικό φρόνημα, τον συντηρητικό τρόπος σκέψης ή την οικογενειακή παράδοση. Στην τελευταία περίπτωση διαπιστώνω ότι δεν συνάδουν οι ιδεολογικές πεποιθήσεις του με την πολιτικές προτιμήσεις του.

      • Ο/Η lascapigliata λέει:

        Αυτό με τους αριστερούς δεν ισχύει απαραίτητα. Άλλωστε παραδοσιακοί αριστεροί μετά τον εμφύλιο στήριξαν το ΠΑΣΟΚ, και οι απόγονοι τους δεν μπορούμε να πούμε ότι διατήρησαν την αριστερότητα.
        Άλλωστε και ψηφόφοροι του ΠΑΣΟΚ κατέληξαν στη ΧΑ.

  4. Ο/Η Christos λέει:

    Ασφαλώς και δεν ισχύει για όλους, μιλάω για την πλειονότητα ή τουλάχιστον για ένα μεγάλο κομμάτι.

    Ούτε όλοι όσοι στήριξαν το ΠΑΣΟΚ (επί Ανδρέα) ήταν γνήσιοι αριστεροί. Πολλοί ήταν καιροσκόποι ή αλλοτριώθηκαν στην πορεία.

  5. […] δύναμη ας το αφήσουμε στον ιστορικό του μέλλοντος [1]. Αυτή η χοντροκομμένη εκστρατεία […]

  6. Ο/Η mplip λέει:

    γράφεις στην αρχή σχετικά με την ‘καταγωγή’ του φαινομένου

    «…ας το αφήσουμε στον ιστορικό του μέλλοντος»

    διότι προφανώς σε ενδιαφέρει η κατηγοριοποίηση των επιμέρους στοιχείων του περισσότερο από την ‘γενεαλογία’ του ως τέτοια αν και παρενθετικά, νομίζω ότι οι επιμέρους κατηγορίες σπερματικά εμπεριέχουν μια κάποια εξήγηση της αρχής

    σχετικά με τον δρόμο που δεν πήρες, αισθάνθηκα την ανάγκη να σημειώσω τούτο:

    κατά την εκτίμησή μου, η χα είναι φαινόμενο των καιρών υπό την έννοια ότι η άμπωτη του 2007-8 μαζί με ό,τι επακολούθησε (λιτότητα, μνημόνια, κτλ) αποκάλυψε το σαθρό υπόβαθρο-γράφεις εύστοχα, για ‘εγκληματική κοινωνία’-της ελλ. κοινωνίας. Εγώ δεν μιλάω για τέρατα, αλλά για πολλούς ανυπόφορους ανθρώπους οι οποίοι απέλπιζαν ο ένας τον άλλο, αλλά ανέχονταν τον δυνάστη τους από συνενοχή. Η κοινή αυτή ανακωχή-η οποία νομίζω ότι έξω σχετίζεται με την έννοια του civil society-έληξε απότομα (ίσως ο δεκ του 8 να ήταν ο πρώτος σπασμός) με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλά απωθημένα που αναζητούσαν νέο καλούπι.

    Η χα προκρίθηκε ως μια κάποια λύση από το δεξιό σκυλολόϊ ακριβώς διότι δεν ήταν κάτι διαφορετικό ή καινούργιο αλλά η γνώριμη-ίσως μεγεθυμένη-‘παραδοσιακή’ νεύρωση που δεν απειλούσε κανέναν (‘δικό μας’) και απομάκρυνε για ένα μεγάλο μέρος της συντηρητικής ελλ. κοινωνίας ‘επικίνδυνες’ αναζητήσεις (να σημειώσω ότι δεν ξέρω πόσο πραγματικά ‘επικίνδυνες’ ήταν πράγματι αυτές οι ατραποί).

    Η χα ήταν το αντίστοιχο του mall για μια ολόκληρη κοινωνία. Όπως ο φοβικός γονέας αισθάνεται βολικά στο πλαστικό περιβάλλον του ‘εμπορικού κέντρου’ όπου μπορεί να εποπτεύει το σπλάχνο του χωρίς να το περιορίζει ένεκα του ελεγχόμενου περιβάλλοντος έτσι και ο σαμ και οι συν αυτώ νομίζω ότι πρόκριναν την ‘λύση’ της χα διότι βόλευε-ιδεολογικά και πολιτικά δηλ. σε όρους διαχείρησης. Και νομίζω ότι η επιτυχία τους υπογραμμίζει πόσο αποτελεσματικό σύνολο μηχανισμών είναι το κράτος.

    Κατά την άποψη μου το νέο-εμφυλιοπολεμικό κλίμα που καλλιεργήθηκε ήταν μεγάλη νίκη του σαμ και των συν αυτώ διότι έντυσε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης με το κατάλληλο φόρεμα. ‘Το πρόβλημα δεν είναι η φτωχοποίηση, η υποβάθμιση και ο εξανδραποδισμός σου ελληνική κοινωνία αλλά τα άκρα τα οποία τα ψιλογουστάρεις γιατί είσαι και λίγο ανήθικη και πρόστυχη αλλά μην ανησυχείς γιατί θα σε προστατεύσω εγώ – το κράτος – από τον εαυτό σου’, έμοιαζε σαν να έλεγαν. Και ταυτόχρονα, με την ταχύτητα του ταχυακτυλουργού, προωθούσαν μπροστά στα θαμπωμένα μας μάτια τις αλλαγές που θα διαμορφώσουν το επόμενο πεδίο της αντιπαράθεσης (δηλ. το ‘σήμερα’ πάνω-κάτω).

    Το σχόλιο που θέλω να κάνω και κουράζω με τα λίγο-πολύ αυτονόητα (;) παραπάνω είναι ότι οι συντηρητικοί νοικοκυραίοι που μπορεί να περιγράφονται από κάποιες αποχρώσεις των τριών τύπων που αναφέρεις ελπίζω ότι αντιλαμβάνονται την απάτη που τους πούλησαν και απλά παλεύουν – όσοι από αυτούς παλεύουν – με την διπλή εξαπάτηση. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν λύνει και πολλά πράγματα καθώς ο εξαπατημένος αντιδρά σπασμωδικά και συνήθως παράλογα.

    Έτσι, ο ‘θα σας δείξω εγώ, θα δείτε τι θα πάθετε’ με την υποβάθμιση του βιοτικου του επιπέδου θα διολισθίσει στην κατάσταση του ‘εγκληματία νοικοκυρέου’ και ο ανταγωνισμός στον πάτο απλά θα ενταθεί για την μειούμενη πίτα ενώ οι ‘χουνταίοι’ και λοιποί στρατόκαβλοι απλά θα γίνουν πιο διακριτικοί τώρα που είναι στην φυλακή το μπος και υπάρχει μια κάποια ύφεση στην ‘προέλαση της ορδής’ καθότι όλοι οι θρασύδειλοι λειτουργούν καλύτερα κάτω από την κάλυψη της ομοθυμίας/ανωνυμίας.

    Πάντως δεν προμηνύεται τίποτα καλό κατά την γνώμη μου

    • Ο/Η lascapigliata λέει:

      Πολύ εύστοχη η αναλογία του mall 🙂

      Πιστεύω ότι όπως το λές : η θεωρία των δύο άκρων χρησιμοποιείται από τις κυβερνητικές δυνάμεις για να αποδείξουν «μετά από εμάς το χάος».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.767 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: