Περιμένοντας τον ΣΥΡΙΖΑ*


Καμιά φορά στεναχωριέμαι που δεν έχω σταθερή δουλειά, και την παλεύω με τα ψιλά που μαζεύω σαν ελεύθερος επαγγελματίας.ergasiaki anasfaleia

Και μετά γυρνάω γύρω μου στα άτομα γύρω μου, που κανονικά θα ντρεπόμουν να κοιτάξω στα μάτια, και βλέπω το εξής εκπληκτικό : οι μισθοί όσων έχουν σταθερή δουλειά, υποτίθεται, έχουν πέσει στο επίπεδο, μιας χαραμοφάισσας σαν εμένα. Παρόλα τα 8ωρα (και τις απλήρωτες υπερωρίες) μια μηχανικός σε έναν γραφείο θα είναι τυχερή αν πάρει 700€ καθαρά το μήνα. Τα ίδια λεφτά κοιτάει και ένας ερευνητής σε πανεπιστήμιο, αν είναι τυχερός και ενταχθεί σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα. Αντίστοιχα σε ιδιωτικό σχολείο φιλόλογος θα πάρει 8€ την ώρα, για ενισχυτική διδασκαλία 2 ωρών την ημέρα, χωρίς να υπολογιστεί η προεργασία πριν ή η υποχρεωτική του παραμονή μετά το μάθημα, οπότε του βγαίνουν περίπου 300€ το μήνα. Για υπαλλήλους σε σουπερμάρκετ, εκεί κοιτάμε το αξιοσημείωτο ποσόν των 490€ για 8ωρο.[1]

Και αναρωτιέμαι ειλικρινά: Γιατί ανέχονται τέτοια αντιμετώπιση; Είναι η ανάγκη για δουλειά μεγαλύτερη από την ανάγκη για αξιοπρεπή επιβίωση; Η γενιά μου ζει στις πλάτες των γονιών της. Και μαθημένοι από αυτό το μαξιλάρι βοήθειας, δέχονται να υποτιμάται η δουλειά τους, όλο και πιο χαμηλά. Γιατί σοβαρά τώρα, ακόμα και για part-time, κάποιος που δουλεύει για 300€ το μήνα, το κάνει για χόμπι. Τέτοιοι μισθοί δεν σου επιτρέπουν να πληρώσεις το σουπερμάρκετ, όχι να σχεδιάσεις το μέλλον σου. Και αυτοί δε οι μισθοί σε συνδυασμό με την κατάρρευση της δημόσιας παιδείας, και υγείας, σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα, τα παιδιά μας δεν έχουν τις ίδιες προσβάσεις που είχαμε εμείς.

Το κύμα διαμαρτυρίας που είχε ξεσηκώσει τη χώρα πριν από 2 χρόνια, έχει σβήσει από καταστολή και αδιαφορία. Από τα social media αναδύεται ένα πνεύμα παραίτησης, και υποψιάζομαι ότι ο περισσότερος κόσμος απλά έχει μεταναστεύσει.[2] oi_syntages_tis_peinas_29

Η αδράνεια έγινε φαύλος κύκλος και μας έπνιξε. Μαζί και η υστεροβουλία. Παίζουμε σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι Χαϊλάντερ, όπου ελπίζουμε ότι ο τελευταίος που θα αντέξει, θα τα κερδίσει όλα. Εξού και οι χλιαρές αντιδράσεις για την υψηλή φορολογία των ελεύθερων επαγγελματιών και τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές.

Μια χώρα πεθαίνει, από τη στιγμή που δεν έχει όραμα για το μέλλον. Η κυβέρνηση προσπάθησε άτσαλα τους προηγούμενους μήνες, να στήσει μαζί με την ΕΚΤ, μία παράσταση ανάκαμψης, η οποία έληξε άδοξα, όταν η έξοδος μας στις αγορές αποδείχτηκε νίλα του Δράμαλη.[3] 

Αλλά πέρα από την οικονομική προοπτική, αυτό που έχει στραγγαλιστεί στη χώρα μας, είναι η ελεύθερη σκέψη. Η λογική. Ο διάλογος. Κάθε φορά που επιβάλλεται κάτι ως μονόδρομος, αποκρύπτοντας τις πραγματικές προθέσεις, πεθαίνει η δημοκρατική διαδικασία. Η διακυβέρνηση ουσιαστικά έχει αυτοκαταργηθεί.[4] 

Και μέσα σε όλα αυτά έχεις και την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εκμεταλλεύεται την κυβερνητική φθορά, ίσως λιγάκι πιο αργά από ότι θα περίμενε κανείς, κυρίως λόγω των δικών του παλινωδιών και ασαφειών. Τί θα κάνει τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ; Αυτό είναι ένα ερώτημα, που μάλλον ούτε τα πιο υψηλόβαθμα στελέχη του δεν μπορούν να απαντήσουν, χωρίς να αντιφάσκουν το ένα με το άλλο. ΟΙ ΣΥΡΙΖΑίοι δεν αυτοπροσδιορίζονται ούτε ως tsipras aggelopoulouσοσιαλδημοκράτες, ούτε σαν κομμουνιστές, αλλά σαν ριζοσπάστες αριστεροί, ένας βερμπαλισμός που δεν αντιστοιχεί σε κανένα συγκεκριμένο οικονομικό σύστημα. Η φθορά του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πιο γρήγορη και από της ΔΗΜΑΡ, μόλις διεψευστούν οι προσδοκίες του κόσμου, που έχει τροφοδοτήσει το ίδιο το κόμμα του ροζ αντικαπιταλισμού.

Γιατί το διακύβευμα δεν είναι πια ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα την κρίση, ή αν θα γυρίσουμε στα επίπεδα του 2008. Το πρόβλημα είναι να φτιαχτεί μια άλλη εναλλακτική συστήματος, στο υπάρχον χρεοκωπημένο. Κοιτάξτε τί συμβαίνει στον πλανήτη αυτή τη στιγμή, και θα διαπιστώσετε ότι η παγκόσμια κρίση συνεχίζεται. Απλά έχει μεταφερθεί στο γεωπολιτικό επίπεδο, με όξυνση των ιμπεριαλισμών σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.

Ότι καλό έχω δει σε αυτά τα 4 χρόνια της κρίσης, δεν προερχόταν από τα πάνω, αλλά από τα κάτω. Κοινωνικά ιατρεία, αanarchy is not chaosλληλέγγυα οικονομία. Από την άλλη αυτό έχει χρησιμοποιηθεί και ως κυβερνητικό άλλοθι, για τη διάλυση του κοινωνικού κράτους. Είναι να αναρωτιέσαι ώρες ώρες, αν έχουν παρεισφρήσει στην κυβέρνηση και άλλοι χαοτικοί αναρχικοί, εκτός από το ΓΑΠ.

La Scapigliata

Μικρούλης σύνδεσμος: http://wp.me/p1lzKi-At

*Κατά το περιμένοντας το Γκοντό. Το πιάσατε έτσι;;;;

4. Η παρέμβαση αυτού του αναρχικού στον Ενικό ήταν όλα τα λεφτά. Εκεί που όλοι οι δουλοπρεπείς ψηφόφοροι κλαίγονταν στον πρώην φασίστα – νυν φιλελεύθερο εξουσιομανή Άδωνη να τους χαρίσει καμιά παροχούλα παραπάνω, ο μάγκας από εδώ είπε το πολύ σωστό : «Δεν σας έχουμε ανάγκη κύριε Άδωνη». Αφού η διακυβέρνηση καταργεί το κοινωνικό κράτος, έχει αυτοκαταργηθεί και η ίδια. Ο μόνος κρατικός ρόλος που έχει απομείνει είναι η καταστολή.

Επομένως η απάντηση στο «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» του Κράτους είναι το «υπάρχει Άλλος Δρόμος χωρίς Κράτος». Οι πολίτες μπορούν να αυτοοργανώσουν κοινοτική υγεία, και παιδεία, που πιθανότατα θα τους προκύψει και φτηνότερα, άπαξ σταματήσουν να πληρώνουν τους φόρους που καταλήγουν στην αποπληρωμή των μνημονίων.

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with: , , ,
Αναρτήθηκε στις Αχτένιστα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.767 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ
  • Εγώ συμφωνώ με όλους. Και η σύμπραξη ΚΚΕ - δεξιάς είναι παλιά και κλασική - αρκεί να ακούσετε Real- και οι ΣΥΡΙΖΑίο… twitter.com/i/web/status/9… 58 minutes ago
  • RT @SpDapergolas: @KosmidisStathis Δεν γίνονταν. Ηταν σεξ με πάθος. Όχι σαν τον δικό σου όποτε δεν είχε νηστεία, με τα φώτα σβηστά και η μά… 1 hour ago
  • RT @JeanDeCapel: @KosmidisStathis @BillKouts1 Επίσης το μόνο 19 που είχες στο Γενικό λύκειο ήταν οι απουσίες των 3 πρώτων ημερών 1 hour ago
  • RT @JeanDeCapel: @KosmidisStathis @BillKouts1 Δεν φταις εσύ που οι γονείς σε είχαν γραμμένο από μικρό και σε εδερναν επειδή δεν έκανες για… 1 hour ago
  • RT @JeanDeCapel: @KosmidisStathis @BillKouts1 Δείγμα χαμηλού IQ είναι η έλλειψη επιχειρημάτων σε μια λογομαχία και εν συνεχεία η προσωπική… 1 hour ago
Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: