Πρώτη φορά Αριστερά (και Δεξιά)!


gapΏδινεν όρος και έτεκεν μυν ; Χρειάστηκαν μόνο 5 χρόνια βαθιάς οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης για να ανατραπεί μια για πάντα το πολιτικό σκηνικό της χώρας. Με μια αναμέτρηση θρίλερ καταλήξαμε με επτακομματική βουλή, ο ΣΥΡΙΖΑ να πλησιάζει την αυτοδυναμία, αλλά να μην ακουμπά, και παλαιότερες κυβερνητικές δυνάμεις όπως η ΔΗΜΑΡ και το ΛΑΟΣ, να περνούν στην ιστορική λήθη. Τρίτη δύναμη αναδείχτηκαν οι ναζί, οι οποίοι αποτελούν τη συνειδητή επιλογή του 6% των συμπολιτών μας, και ας το πάρουμε απόφαση πια. Ο ΓΑΠ αναδείχτηκε το απόλυτο τρολ, ένας αντιεξουσιαστής με μάσκα. Έκοψε ένα  2,5% από το ΠΑΣΟΚ, δεν κατάφερε να μπει ο ίδιος στη Βουλή, πάντως βελτίωσε το ποσοστό που χρειαζόταν για αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ, αν και τελικά αυτό δεν έγινε εφικτό. Επίσης δεν κατάφερε να βγάλει το ΠΑΣΟΚ από τη βουλή, αν και το προσγείωσε στην 7η θέση των κομμάτων που μπήκαν μέσα, κάτω και από το ΚΚΕ, και από τους ΑΝΕΛ. Το Ποτάμι πήρε 6,05%, χωρίς πρόγραμμα και θέσεις, αποδεικνύοντας ότι ένα μαρκετίστικο κατασκεύασμα, μπορεί να ξελογιάσει ένα μάλλον αποκομμένο από την πραγματικότητα κομμάτι του πληθυσμού, που το μεγαλύτερο πρόβλημα του είναι τα καφάσια. Το ΚΚΕ σε κάνει να θυμάσαι το ποίημα «Για Λακεδαιμονίους θα μιλάμε τώρα;». Ευχαριστημένο πλήρως από ότι φαίνεται με το αιώνιο 5%, περιμένοντας να ωριμάσουν οι συνθήκες για την επανάσταση, θέτει τους εξής όρους στο ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία: έξοδο από ΕΕ, ΝΑΤΟ, παγκόσμια PAPARIGA STALINειρήνη και επιστροφή του μιλιτέρ στη μόδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ κωλύεται, επειδή για να τον ψηφίσουν οι μικροαστοί, έχει δεσμευτεί σε μη έξοδο από το ευρώ. Άρα οι μαξιμαλισμοί του ΚΚΕ του επιτρέπουν να παραμείνει στην αγαπημένη του θέση: κριτική εκ του ασφαλούς. Επομένως στο ΣΥΡΙΖΑ απέμεινε η συγκυβέρνηση με τους γραφικούς ψεκασμένους δεξιούς της ΑΝΕΛ. Μα είναι δυνατόν; Είμαστε όλοι πάνω κάτω σίγουροι ότι στις οικονομικές του υποσχέσεις ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τα καταφέρει, άρα ο μόνος λόγος για τον οποίο απέμεινε να ψηφίσει κάποιος ΣΥΡΙΖΑ ήταν για τα κοινωνικά θέματα: σχέσεις εκκλησίας-κράτους, δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, μεταναστευτική πολιτική. Εκεί λοιπόν, από σήμερα θα πρέπει να επιζητά τη συναίνεση τύπων σαν τον Νικολόπουλο, ο οποίος έγινε γνωστός στο twitter, για το παραλίγον διπλωματικό επεισόδιο με τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου. nikolopoulos

Από την Κική και την Κοκό ποιά να διαλέξω;

Αν με ρωτήσετε βέβαια, αν προτιμούσα συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, εννοείται πως όχι. Το Ποτάμι δε είναι τόσο θολό, που δεν ξέρεις σε ποια φάση, θα προτιμήσουν να βγάλουν τη τάπα της βάρκας, για να προωθήσουν – ποιος ξέρει – ποια ατζέντα. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και δεν πρέπει να βοηθήσει σε καμία επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, ενώ έχει χάσει την ταμπέλα του προοδευτικού, έχει υπογράψει Δουβλίνα, έχει υποστηρίξει Αμυγδαλέζες, έχει εξαπολύσει σκληρή τακτική κατά των διαδηλωτών και ο Λοβέρδος είχε στήσει μία ακροδεξιάς σύλληψης διαπόμπευση οροθετικών. Άρα τζίφος; Ο Τσίπρας, ο νεότερος πρωθυπουργός από το 1865,  έσπευσε να δώσει κάποια δείγματα γραφής. Ενώ στην προεκλογική περίοδο προτιμούσε να χαϊδεύει τους μεσαίους, αφήνοντας την παραδοσιακή βάση, σαν «σιγουράκια», οι πρώτες του κινήσεις ήταν να δώσει πολιτικό όρκο – κάτι πρωτάκουστο για το Ελλαδιστάν, όπως και να το δει κανείς – και να καταθέσει στεφάνι στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, για τα θύματα των εκτελέσεων των ναζί. Κίνηση με διπλό μήνυμα : και προς Γερμανία, για τις πολεμικές αποζημιώσεις, και προς τους εγχώριους νοσταλγούς του Χίτλερ. Το παλιό σύνθημα αν οι εκλογές άλλαζαν τίποτα θα ήταν παράνομες, ισχύει εν μέρει. Οι εκλογές κάτι αλλάζουνε, συνήθως τα πρόσωπα, και λιγότερο συχνά τις πολιτικές, αλλά σπάνια αλλάζουνε αυτό που πραγματικά θα θέλαμε. Και για αυτό φταίει αποκλειστικά η λογική της ανάθεσης, που είναι η καρδιά της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Πιστεύω ότι η φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν καταφέρει να εφαρμόσει το πνεύμα με το οποίο ξεκίνησε, θα είναι πολύ πιο γρήγορη από αυτή του ΠΑΣΟΚ, και δεν μπορεί πια να επαναπαύεται στους ψήφους των μεσαίων, όπως το προηγούμενο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, καθώς δεν υπάρχουν πια λεφτά για να μοιράσει. Επομένως είμαι διαθετειμένη να δώσω λίγο χρόνο στη νέα κυβέρνηση, πριν αρχίσω την αντιπολίτευση. Μικρούλης σύνδεσμος: http://wp.me/p1lzKi-Bg

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with: , , , , , , , ,
Αναρτήθηκε στις Αχτένιστα, Προβληματισμοί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.767 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: