Το νηπιακό στάδιο του θυμικού μας


«Κρεμάστε τον πατέρα της μικρής Άννυ» Group στο Facebook

Κάθε φορά που γίνεται ένα ειδεχθές έγκλημα, που παίρνει μεγάλες διαστάσεις από τα ΜΜΕ, διοργανώνεται ένας άτυπος διαγωνισμός «ευαισθησίας» στα social media, o οποίος σκοπό έχει όχι τίποτα άλλο αλλά να βρεθεί η πιο άσχημη τιμωρία για το δράστη. Οι διαδικτυακοί τιμωροί σκέφτονται ευφάνταστες μεθόδους για να τιμωρήσουν το έγκλημα, από βιασμούς μέχρι κρεμάλες και λιντσαρίσματα. Στην πιο τραγελαφική εκδοχή, αντιμετωπίζουν το bullying όπως στην περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη, με bullying σε άτομα που μπορεί να εμπλέκονται ή όχι, με βάση φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Τα ΜΜΕ σε κάθε τέτοιο έγκλημα αφιερώνουν μεγάλο μέρος του τηλεοπτικού χρόνου, και των αφιερωμάτων τους σε εκτενείς λεπτομέρειες των εγκλημάτων, με συνεντεύξεις με συγγενείς και άσχετους, άσχετες λεπτομέρειες από τη ζωή του θύματος, με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση.  Είναι άραγε όλα αυτά ένα σύμπτωμα μιας κοινωνίας που ενδιαφέρεται, ή μιας κοινωνίας που χάνει τον μπούσουλα και τρέχει αριστερά δεξιά σαν τρομαγμένο κοτόπουλο; Μια κοινωνία θεάματος που ενδιαφέρεται από πριν ή μονάχα κατόπιν εορτής; Σε αυτήν την κοινωνία του θεάματος απευθύνθηκε και ο Πανούσης, Υπουργός Δημοσίας Τάξης, καθηγητής εγκληματολογίας με δηλώσεις του.

«Γι’ αυτό σας είπα ότι εγώ νομίζω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις πολύ γρήγορα θα έχουμε τον θάνατο και του δράστη». Δεν μπορεί κανείς ούτε να το αναλύσει εγκληματολογικά, ούτε ποινικά, ούτε κοινωνικά. Μιλάμε για μια ακραία, μη ανθρώπινη συμπεριφορά. Πολλώ μάλλον που ήταν και παιδί του –δεν ήταν ένα ξένο παιδί που απήχθη ή κάτι άλλο»

Όταν εκφράζεται ο αρμόδιος υπουργός έτσι, είναι σαν να προαναγγέλει το θάνατο ενός κρατούμενου του οποίου έχει την ευθύνη. Πολύ χειρότερα, είναι σαν να την παραγγέλνει. Δύο τινά : ή δεν έχει καταλάβει ακόμα ότι είναι σε κυβερνητικό σχήμα, ή ακόμα χειρότερα χαϊδεύει με απλοϊκή ρητορική τα αντανακλαστικά των ψηφοφόρων, που αντιλαμβάνονται σαν νήπια με όρους θυμικού, το έγκλημα και τιμωρία. Στην δεύτερη περίπτωση, είναι ευθύνη μιας υποτίθεται αριστερής κυβέρνηση, που όλοι ελπίζαμε ότι δεν θα καταλήξει στον ακροδεξιό βούρκο που δίδαξε η δεξιά και απογείωσε το ΠΑΣΟΚ. Το περισσότερο από αυτά που με εξοργίζει, είναι ότι όταν καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός και η Άννυ γίνει χτεσινή είδηση σαν τον Βαγγέλη, δεν θα έχει γίνει τίποτε ουσιαστικό για να μην υπάρχει άλλη Άννυ, ή άλλος Βαγγέλης. Γιατί χύνονται περισσότεροι τόνοι μελάνι για το χαΐδεμα του θυμικού μας, και για άσχετες λεπτομέρειες, παρά για την πρόληψη. Γιατί για την Άννυ οι γείτονες κάλεσαν την αστυνομία, αλλά δεν έγινε τίποτα. Γιατί για τον Βαγγέλη έγινε καταγγελία στη διεύθυνση της σχολής, αλλά δεν έγινε τίποτα. Γιατί οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί είναι πολυτέλεια. Γιατί ο περίγυρος ξέρει αλλά δεν μιλάει. Γιατί ουσιαστικά κανείς δεν νοιάζεται, μέχρι να είναι αργά. Μετά περισσής υποκρισίας, οι τιμωροί του διαδικτύου, κατηγορούν όσους κάνουν ανάλυση πέραν των τριών λέξεων, για «ψευδοπροοδευτισμό» και «ψευτοανθρωπισμό». Πρόκειται καθαρά περί ακροδεξιάς ρητορικής. Μια κοινωνία που οργανώνεται με βάση το θυμικό, αφήνεται στο νηπιακό στάδιο, είναι έρμαιο του κάθε «πατερούλη», που υπόσχεται αυστηρές και γρήγορες λύσεις, συνήθως για την εγκληματικότητα, ενώ συσκοτίζει τα υπόλοιπα προβλήματα. Μικρούλης σύνδεσμος: http://wp.me/p1lzKi-BQ

Advertisements
Περί

Ατημέλητος πίνακας του Ντα Βίντσι από το 1508

Tagged with: ,
Αναρτήθηκε στις Αχτένιστα
One comment on “Το νηπιακό στάδιο του θυμικού μας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Μαζί με 5.770 ακόμα followers

Αστεράτα
Συννεφάκι
blogging David Graeber greek revolution spanish revolution ΑΤΕ Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα Ιαπωνία Καμίνης Καυγάδες Λαπαβίτσας ΜΜΕ Μαρξ Μουσική Ντε Σαντ Νόαμ Τσόμσκυ Οικογένεια ΠΑΣΟΚ Ροκ ΣΥΡΙΖΑ Τέχνη Τσίπρας Φουκουσίμα άμεση δημοκρατία άστεγοι αγανακτισμένοι αθεΐα αλληλεγγύη ανεργία ανισότητα ανταγωνισμός απάτη αστυνομική βία ατομισμός αυτοοργάνωση βιβλίο δημοκρατία διάλογος ενσυναίσθηση επανάσταση επιστήμη ευρώ ευρώπη θέατρο θρησκεία ιδεολογία καπιταλισμός κοινωνικό κράτος κοινωνικός δαρβινισμός κρίση λογική μαζί τα φάγαμε μαθηματικά μετανάστες μεταναστευτικό πρόβλημα μνημόνιο ναζισμός νεοφιλελευθερισμός οικονομία παιδικό βιβλίο πειράματα ψυχολογίας πολιτική πολιτικοί πριμιτιβισμός πρώτες κοινωνίες πυρηνικό ατύχημα ρατσισμός σοπενχάουερ σύνταγμα ταινία τεχνολογία φασισμός φεμινισμός φιλελευθερισμός φωτογραφία χίπστερ
Αρχείο
Αρέσει σε %d bloggers: